بارها گفتم که داشتن شغل و درآمد شخصی برای افراد معلول مزایای متعددی داره که نه تنها بر کیفیت زندگی فردی آنها تأثیر میگذارد، بلکه نقش مهمی در جامعه پذیری و استقلال مالی آنها ایفا میکند. برخی از این مزایا عبارتند از:
۱. استقلال مالی : کاهش وابستگی به خانواده، دولت یا سازمانهای حمایتی. توانایی تأمین هزینههای شخصی مانند درمان، تجهیزات توانبخشی و نیازهای روزمره.
۲. افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس : احساس مفید بودن و مشارکت در جامعه. تقویت روحیه و کاهش احساس ناتوانی یا انزوا.
۳. بهبود سلامت روان : کاهش افسردگی و اضطراب ناشی از بیکاری. ایجاد انگیزه و هدفمندی در زندگی.
۴. فرصتهای اجتماعی و شبکهسازی : تعامل با همکاران و گسترش روابط اجتماعی. کاهش انزوا و افزایش احساس تعلق به جامعه.
۵. توانمندسازی و رشد شخصی : یادگیری مهارتهای جدید و توسعه توانمندیهای حرفهای. امکان پیشرفت شغلی و دستیابی به موقعیتهای بهتر.
۶. کاهش انگ اجتماعی : تغییر نگرش جامعه نسبت به تواناییهای افراد معلول. اثبات قابلیتهای این افراد در مشارکت اقتصادی.
۷. حمایت از اقتصاد خانواده و جامعه : افزایش درآمد خانواده در صورت وجود معلولیت در یکی از اعضا. کمک به رشد اقتصادی جامعه با بهرهگیری از نیروی کار متنوع.
۸. دسترسی به امکانات و خدمات بهتر : امکان استفاده از بیمههای تکمیلی و خدمات رفاهی مرتبط با شغل. افزایش قدرت انتخاب در سبک زندگی (مسکن، تحصیل، تفریح و…).
۹. الهامبخش بودن برای دیگران : ایجاد انگیزه در سایر افراد معلول برای ورود به بازار کار. نمایش موفقیتهای شغلی به عنوان الگوی مثبت.
۱۰. حمایت از حقوق برابر : ترویج اشتغال عادلانه و فرصتهای شغلی بدون تبعیض. تقویت قوانین حمایتی برای افراد دارای معلولیت.
در مجموع، اشتغال افراد معلول نه تنها برای خودشان مفید است، بلکه برای جامعه نیز ارزشآفرینی میکند. با ایجاد محیطهای کاری فراگیر و دسترسیپذیر، میتوان این مزایا را گسترش داد.
هفته آینده یک کسب و کار جدید و پردرآمد و آسان را معرفی میکنم.
اولین درمان جهان برای معکوس کردن آسیب نخاعی وارد مرحله آزمایش انسانی شد. یک تغییر پارادایم در روش درمان آسیبهای ستون فقرات در حال حاضر با اولین سلولدرمانی احیا کننده در جهان در چشم انداز قرار گرفته است. این آزمایش برای یک کارآزمایی بالینی مرحله اول ثبت نامی تایید شده است که یک نقطه عطف تاریخی است که میتواند با موفقیت شرایطی را درمان کند که تاکنون یک بیماری غیر قابل درمان بوده است.
هدف این درمان نه تنها ترمیم آسیب است، بلکه پایهای برای رشد مجدد تمام سلولهای مورد نیاز برای بازگشت عملکرد به ناحیه آسیب دیده است. همچنین به دلیل زیرگروهبندی سلولها که قبلاً به خوبی مورد بررسی قرار گرفتهاند، سلولهای آلوژنیک (آنهایی که از منابع دیگر حاصل شدهاند و از خود بیمار نیستند) باید خطر رد پایینی داشته باشند. اگر این کارآزمایی موفقیت آمیز باشد و این درمان جدید به بازار راه یابد، پتانسیل قابل توجهی دارد که شامل بازگرداندن عملکرد برای افراد فلج میشود.
احتمالا فاز اول این آزمایش که ایمنی و اثربخشی و همچنین پارامترهای دوز را میآزماید، تا سال آینده تکمیل میشود و در صورت موفقیت آمیز بودن به مرحله بعدی منتقل میشود که شامل جمعیت بیشتری میشود. سپس انتظار میرود فاز دوم در اولین فرصت در سال ۲۰۲۸ آغاز شود، اما این درمان میتواند پس از آن تولید انبوه شود و در عرض پنج تا هفت سال در دسترس قرار گیرد. سخنگوی شرکت محققین میگوید: ما فراتر از مراقبت و درمان حرکت میکنیم. برای اولین بار، ما به میلیونها نفری که با آسیب نخاعی زندگی میکنند امیدواری دادهایم. منبع
هفته پیش در برنامهی خوبِ ۱۰۰۱ در مورد اهداء اعضای بدن بعد مرگ مغزی بحث شد.
من از ۱۶ سالگی تا قبل ۲۲ سالگیم که ضایعه نخاعی شدم ، تقریبا سالی ۲ بار خون میدادم ، و از این کار بسیار لذت میبردم. اگر اون موقع ازم میپرسیدن ، آیا تمایل به دریافت کارت اهدا اعضای بدن بعد مرگ مغزی دارم، تا بعد مرگ مغزی شدنم اعضای بدنم به افراد نیازمند اهدا بشه؟؟، حتما و فوری قبول میکردم.
الآن بعد از ۳۲ سال زندگی با فلاکتی بنام، ضایعه نخاعی ، اصلا و ابدا دوست ندارم بعد مرگ مغزی شدنم ، کوچکترین بخشی از وجودم در دنیا باقی بماند. خدا را چه دیدی ، شاید بخت نا مراد من، گریبانگیر فرد دریافت کنندهی آن عضو من شد و آن فرد هم ضایعه نخاعی شد .. آیا چنین اتفاقی غیر ممکنه!؟ و آیا روآست حتی یک عضو بدن انسان ۲ بار زیستن با ضایعه نخاعی را تجربه کند؟
باورم در مورد درمان آسیب نخاعی را از هوش مصنوعی چت جی پی تی پرسیدم. در ادامه سوال و جواب را بخونید:
آیا خدا آسیب نخاع را غیر قابل درمان نکرده که انسان نتواند در کار خدا دخالت کند و با پیوند نخاع بتواند سر افراد پیر قدرتمند را به بدن افراد جوان و مناسب ، پیوند بزند و به این صورت انسان برای خود عمر جاودان بسازد؟
این سوال پیچیده است و جنبههای مختلفی دارد:
از منظر دینی:
* در اسلام، خداوند به انسان عقل و اختیار داده و او را مسئول کارهای خود قرار داده است. تلاش برای درمان بیماریها و بهبود زندگی، نه تنها دخالت در کار خدا نیست، بلکه نوعی استفاده از نعمتهای الهی و انجام وظیفه انسانی است.
* البته، در این میان باید به مسائل اخلاقی و شرعی نیز توجه داشت. برای مثال، اگر پیوند نخاع باعث آسیب به دیگری شود یا با اصول عدالت و کرامت انسانی مغایرت داشته باشد، از نظر شرعی جایز نیست.
* در مورد جاودانگی، قرآن کریم تصریح میکند که عمر انسان محدود است و جاودانگی تنها برای خداوند متعال است. تلاش برای جاودانگی به این معنا که انسان بخواهد از محدوده طبیعی خود فراتر رود، ممکن است با آموزههای دینی در تضاد باشد.
از منظر علمی:
* پیوند نخاع یک موضوع بسیار پیچیده و در حال حاضر غیرممکن است. نخاع یک ساختار بسیار ظریف و پیچیده است که مسئول انتقال پیامهای عصبی بین مغز و بدن است. آسیب به نخاع میتواند منجر به فلج و از دست دادن حس شود.
* پیوند نخاع با چالشهای فنی و بیولوژیکی بسیاری روبرو است. از جمله این چالشها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
* بازسازی اتصالات عصبی: پس از پیوند نخاع، باید اتصالات عصبی بین نخاع پیوندی و نخاع گیرنده برقرار شود. این یک فرآیند بسیار پیچیده است و هنوز راهی برای انجام آن به طور کامل وجود ندارد.
* جلوگیری از رد پیوند: سیستم ایمنی بدن ممکن است نخاع پیوندی را به عنوان یک جسم خارجی شناسایی کرده و به آن حمله کند. برای جلوگیری از این اتفاق، باید از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده کرد که عوارض جانبی جدی دارند.
* مسائل اخلاقی: پیوند نخاع با مسائل اخلاقی متعددی روبرو است. از جمله این مسائل میتوان به حقوق اهدا کننده و گیرنده، عدالت در دسترسی به پیوند و احتمال سوء استفاده از این فناوری اشاره کرد.
* با توجه به این چالشها، پیوند نخاع در حال حاضر یک روش درمانی عملی نیست. با این حال، تحقیقات در این زمینه ادامه دارد و ممکن است در آیندهای دور، این روش امکانپذیر شود.
* در مورد پیوند سر، این موضوع نیز با چالشهای فنی و اخلاقی بسیار جدی روبرو است و در حال حاضر یک ایده علمی تخیلی است تا یک روش درمانی واقعی.
نتیجه:
* از نظر دینی، تلاش برای درمان بیماریها و بهبود زندگی مجاز است، اما باید به مسائل اخلاقی و شرعی نیز توجه داشت. تلاش برای جاودانگی به معنای فرار از مرگ و میر طبیعی، با آموزههای دینی در تضاد است.
* از نظر علمی، پیوند نخاع و پیوند سر در حال حاضر غیرممکن هستند و با چالشهای فنی و اخلاقی بسیاری روبرو هستند.
به طور خلاصه، پاسخ به سوال شما هم به باورهای دینی و هم به دانش علمی بستگی دارد. در حال حاضر، علم پزشکی به حدی پیشرفت نکرده است که بتواند پیوند نخاع را انجام دهد یا به انسان عمر جاودان ببخشد.
حادثه در اسکی باعث شد جگر ۵۴ ساله در سال ۲۰۰۶ فلج شود. او از زمان این آسیب نخاعی روی صندلی چرخدار نشسته است، اما به لطف یک درمان جدید، او به آرامی در حال بازیابی تحرک خود و انجام پیادهروی در مسافتهای کوتاه است. در یک کارآزمایی بالینی، شرکتکنندگان تحریک عمیق مغزی را در ناحیه شگفتانگیز مغز به نام هیپوتالاموس جانبی دریافت کردند. مدتها تصور میشد که این منطقه فقط در عملکردهای اساسی مانند تغذیه نقش دارد. اما اکنون مشخص شده است که با کنترل حرکت پاها و حتی بازیابی حرکتی مرتبط است. در کمال تعجب، نتایج، بهبود قابل توجهی را در عملکرد اندام تحتانی در افراد تحت کارآزمایی نشان داد. این درمان، توانایی راه رفتن شرکت کنندگان را بدون نیاز به هیچ کمکی افزایش داد. جگر میگوید: سال گذشته در تعطیلات، مشکلی نداشتم که چند پله پایین بروم و با استفاده از تحریک مغزی به دریا برسم. او افزود: همچنین میتوانم به چیزهایی در کمدهایم در آشپزخانه دسترسی داشته باشم.
تحریک عمیق مغزی یک روش جراحی مغز و اعصاب است که برای درمان اختلالات حرکتی مانند بیماری پارکینسون استفاده میشود. این روش شامل کاشت الکترودهایی برای تعدیل فعالیت عصبی برای کنترل حرکت میشود. این رویکرد جدید شامل استفاده از تحریک عمیق مغزی در هیپوتالاموس جانبی برای درمان فلج نسبی است. با تحریک این ناحیه، محققان توانستهاند مسیرهای عصبی خفته را بیدار کنند. اثرات تحریک عمیق مغزی هم فوری و هم طولانی مدت بود. به عنوان مثال، این درمان بلافاصله توانایی راه رفتن را در طول توانبخشی بهبود بخشید. علاوه بر این، منجر به بهبود پایدار در عملکرد حرکتی شد. این درمان باعث سازماندهی مجدد رشتههای عصبی باقیمانده شد که پس از آسیب زنده میمانند. این فرآیند منجر به بهبودهای عصبی پایدار شد. ما دریافتیم که چگونه میتوان به ناحیه کوچکی از مغز که در تولید راه رفتن نقشی ندارد، ضربه زد تا این اتصالات باقیمانده را درگیر کنیم و بهبودی عصبی را در افراد مبتلا به آسیب نخاعی تقویت کنیم. برای این جراحی ابتدا اسکن دقیق مغز بیماران انجام شد. اسکنها امکان قرار دادن دقیق الکترودهای کوچک را در ناحیه مغز فراهم کردند. پس از این، در حالی که بیمار کاملا هوشیار بود، تحریکات انجام شد. در طول تحریک، بیماران در لحظه بازخورد ارائه کردند. به عنوان مثال، اولین بیمار بلافاصله گزارش کرد که پاهای خود را احساس میکند و افزایش تحریک او را بر آن داشت که بگوید: من میل به راه رفتن را احساس میکنم! این بازخورد بلادرنگ تأیید کرد که ما منطقه درست را هدف قرار دادهایم، حتی اگر این منطقه هرگز با کنترل پاها در انسان مرتبط نبوده باشد. محققان یک رویکرد چند مرحلهای را برای شناسایی نقش هیپوتالاموس جانبی در بازیابی راه رفتن ایجاد کردهاند. منبع
همیشه به دوستان نخاعی عرض کردم که بیش از حد به چینی ، ترک خورده ، بدنتون فشار نیارید و ازش مثل افراد سالم کار نکشید تا بتونه تا وقتی که ممکنه بهتون در آرامش و سلامت ، سرویس بده . البته منظورم از سلامت ، وضعیت معمولی اکنون هر کس هست. طبیعیه که با افزایش سن رو به پیری میریم ، سپید شدن موها و سیاه شدن دندانها نشانههای ظاهری فرسایش بدن ما هستند ، درست مثل پاییز که برگ دار و درخت زرد و … میشن و میریزن . البته میزان فرسایش درونی ما بسیار بیشتر از رنگ رخساره ماست که به دلیل آفتاب و مهتاب ندیدن ، از دور زهره میبره و از نزدیک دل و این همیشه موجب تعجب دیگران میشه.
هر کاری را زیاد و پیوسته و با فشار و شدت انجام بدید ، قطعا موجب آسیب جبران ناپذیر میشه . فقط تنها کاری که انجام زیادش موجب سلامتی میشه آب خوردن مداوم و زیاد است. زیاد نشستن روی ویلچر هنر نیست و میتونه موجب دهها عارضه ناجور مثل زخم فشاری ، لخته شدن خون تو پاها و …. بشه .
یه نکته را مد نظر داشته باشید : وضعیت ما ، تا آینده نا معلوم ، همینه که هست و ما باید با این دیدگاه زندگی کنیم که ما تا زمان نامشخص باید همین اندازه سلامتی که داریم را حفظ کنیم. من که همیشه در هر کاری دست به عصا بودم ، ده ساله تیک عصبی پرش سر دارم. ۹ ساله درگیر عوارض شدید شکستگی استخوان لگن هستم. ۳ ساله درگیر سنگ کلیه و مثانه هستم. رودههام فلج شدن و حرکت دودی ندارند و هر بار اجابت مزاج و تخلیه و تمیز شدن رودههام ۲ تا ۳ ساعت در حالت حمام درون توالت طول میکشه. هنگام استراحت وقتی چشمم را میبندم که بخوابم و یا چرتی بزنم ، فوری با حالت سقوط از ارتفاع با وحشت و لرز میپرم. و بسیار عوارض دیگر. از ما آدم سالم در نمیآد ، ولی ، قوز بالا قوز بسادگی برامون پیش میاد.
تحقیقات جدید یک سلول ایمنی شفابخش را نشان میدهد که پتانسیل تحریک رشد مجدد رشتههای عصبی را در موش و انسان دارد. محققان علوم اعصاب نوع خاصی از گلبولهای سفید خون انسان را کشف کردند که پتانسیل رشد مجدد رشتههای عصبی را دارد. سلولهای عصبی در حال مرگ معمولاً جایگزین نمیشوند، و رشتههای عصبی آسیبدیده معمولاً دوباره رشد نمیکنند، که منجر به ناتوانیهای عصبی دائمی میشود. سلولهای مغز استخوان را میتوان به عوامل شفابخش قدرتمند تبدیل کرد. با تحریک این سلولها با مولکولهای خاص در آزمایشگاه، آنها را به سلولهای احیاکننده تبدیل میشود که میتوانند به بقا و رشد مجدد سلولهای عصبی آسیبدیده کمک کنند.
تحقیقات جدید نشان میدهد که نوعی سلول ایمنی به تازگی کشف شده است که میتواند رشتههای عصبی در سیستم عصبی مرکزی را دوباره رشد دهد، که ممکن است منجر به درمانهای موثری برای بیماریهای عصبی صعبالعلاج و آسیبهای نخاعی شود. هدف نهایی توسعه درمانی با استفاده از این سلولهای خاص، برای معکوس کردن آسیب در عصب بینایی، مغز و نخاع و در نتیجه بازیابی عملکردهای عصبی از دست رفته است. آسیب عصبی ناشی از آسیب نخاع، عصب بینایی یا آسیبهای مغزی و بیماریهای عصبی دژنراتیو مانند ALS، آلزایمر و مولتیپل اسکلروزیس، مدتها باور بر این بود که دائمی هستند. با این حال، چهار سال پیش، تیم محققان به موفقیتی در موشها دست یافت و امیدی را برای میلیونها نفری که تحت تأثیر این شرایط قرار گرفتند، ایجاد کرد.
مطالعه جدید نشان میدهد که سلولهای خود بیماران احتمالاً میتوانند برای ارائه درمانهای ایمن و مؤثر برای این شرایط ویرانگر استفاده شوند. در مطالعه اخیر سلولهای پیشسازنده را از مغز استخوان هشت اهداکننده مختلف انسان تولید کردند. قابل توجه است که سلولهای هر هشت اهداکننده با موفقیت سلولهای عصبی انسان را به سمت بازسازی رشتههای عصبی سوق دادند. این سلولها حتی میزان بقای سلولهای عصبی تحت استرس را سه برابر کردند. این نشان میدهد که آنها میتوانند به کند کردن یا جلوگیری از پیشرفت بیماریهای عصبی دژنراتیو، و همچنین معکوس کردن آسیب و بازگرداندن عملکرد کمک کنند.
با موفقیت این آزمایشهای آزمایشگاهی، تمرکز اکنون بر روی آوردن این درمانهای سلول درمانی جدید به بیمارانی که به آنها نیاز دارند تغییر میکند. ما معتقدیم که این سلولها را می توان از یک بیمار استخراج کرد، تحریک کرد و در آزمایشگاه به تعداد زیادی رشد داد و در محل آسیب یا بیماری دوباره تزریق کرد تا فیبرهای عصبی مغز و نخاع دوباره رشد کند.
گامهای بعدی توسعه کارآمدترین روشهای رشد و تحویل این سلولها است تا آزمایشهای بالینی آغاز شود. درمانهایی که بهبودهایی را برای بیماران به ارمغان میآورد که زمانی غیرممکن به نظر میرسید اکنون در افق هستند. منبع
یکی از دندانهای آسیابم که به دلیل خالی بودن طرف مقابلش ، تمام بار جویدنم روی شونههاش بود ، نیمه شکسته . برای اینکه اینو هم به باد فنا ندم فوری رفتم درمانگاه تخصصی دندان پزشکی نظامی . اونجا دندان آسیاب را ترمیم کردن ، دندان نیشم را که لبپر شده بود را اونقدر چرخش کردن که دو سوم دندان محو شد و دندان نیش را تبدیل کردن به دندان پیشی ، بدون کارایی ، در نهایت ، آخرین دندون عقلم را هم کشیدن .
از بخش اداری درمانگاه ، نامه مهر شده گرفتم برای دریافت بخشی از هزینهها ، از بیمه مکمل . شرکت بیمه میگه : باید خودت با نامه بری اونسر تهران تا پزشک معتمد بیمه ، منو معاینه کنه و صحت نامه را تایید کنه .
پسرفت: جالب اینه که وعده صادق و موشک پرانی ۱۵۰۰ کیلومتری ممکنه ولی تایید نامه رسمی درمانگاه نظامی ممکن نیست!؟
محققان در حال راه اندازی آزمایشی انسانی برای درمان آسیب نخاعی با پیوند سلولهای بینی بیماران فلج به ناحیه آسیب دیده هستند. برای هزاران سال تصور میشد که بازسازی نخاع غیرممکن است. اکنون ، میدانیم که هم امکان پذیر و هم بی خطر است. دانشمندان پلهای بیولوژیکی کوچکی ساختهاندکه هر کدام از میلیونها سلول بینی تشکیل شدهاند، که امیدوارند سلولهای عصبی را برای بازسازی و رشد بر روی آسیب نخاعی بیمار تشویق کند. پلهای بیولوژیکی از اسکن برای ساختن یک کپی سه بعدی از ستون فقرات و نخاع آسیب دیده بیمار استفاده میشود که به جراحان امکان میدهد برای جراحی پیوند آماده شوند. نمونهبرداری کوچکی از داخل بینی بیمار گرفته میشود تا سلولهای مبدا برای پیوند انجام شود.
سلولهای تخصصی که به سلولهای پوشش بویایی معروف هستند، سپس در آزمایشگاه در طی چند هفته جدا شده و گسترش مییابند. آنها را می توان تا زمانی که بیمار برای پیوند آماده شود منجمد کرد. پل های عصبی به جز سلولها هیچ چیز دیگری در خود ندارند ، ما به سلولها آنچه را که میخواهند میدهیم، یعنی ایجاد ارتباط با یکدیگر. پلهای سلولی را که هر کدام حدود ۲ سانتی متر طول و چند میلی متر عرض دارند، به نخاع آسیب دیده بیمار پیوند میدهد و آنها را با چسب جراحی میچسباند. هر پل سلولی بین ۵ تا ۱۰ میلیون سلول دارد و بیش از یک پل به نخاع آسیب دیده هر بیمار پیوند زده میشود.
حدود سی بیمار مبتلا به ضایعه نخاعی برای آزمایش چهار ساله اولین جهان استخدام خواهند شد ۲۰ بیمار پلهای سلولی پیوندی را همراه با توانبخشی فشرده دریافت خواهند کرد، در حالی که ۱۰ نفر باقی مانده فقط توانبخشی خواهند داشت. پل های سلولی ساخته شده برای اولین بار در سال آینده به نخاع انسان پیوند زده شود. اولین بیماران آسیب نخاعی کامل خواهند داشت و حداقل ۱۲ ماه پس از آسیب خواهند بود. بخش اول کارآزمایی، که توسط کمیته اخلاق تحقیقات انسانی تایید شده است، ایمنی پل های سلولی را آزمایش می کند، اما دانشمندان امیدوارند که با ادامه مطالعه، اثربخشی درمان را نیز ارزیابی کنند. در نهایت، بیماران مبتلا به ضایعات نخاعی نسبی برای مطالعه انتخاب خواهند شد. منبع
کسی که می خواهد به دیوان حافظ تفال بزند ابتدا باید در دل نیت و حاجت خود را بیان کند ؛ پس از نیت معمولا جمله زیر را می گویند :ای حافظ شیرازی، ما طالب یک فالیم ، بر من نظر اندازی ، بر من بنما رازی ، تو کاشف هر رازی، تو کاشف هر فالی ، تو را به شاخه نباتت و قرآنی که در سینه داری ، قسم میدهم ، فال مرا بگشا و آرزوی مرا بر آورده ساز :
و اینک این شما و این پاسخ صوتیو نوشتاری ، جناب خواجه حافظِ شیرازی مشهور به لِسانُالْغِیْب ، به اینجانب ؛ علیل ُالمؤمِنین و جمیع الفلجا :
