دانشمندان با ترکیب چاپ سه بعدی ، فناوری سلولهای بنیادی و بافتهای آزمایشگاهی ، راه جدیدی را برای کمک به ترمیم صدمات نخاعی پیشگام کرده اند. محققان یک داربست چاپ شده سه بعدی را ایجاد کردند که سلولهای بنیادی را به سمت سلولهای عصبی با عملکرد هدایت می کند و با موفقیت حرکت در موش های دارای تارهای نخاعی قطع شده را بازگرداند. این روش امیدوار کننده می تواند درمان آینده را برای صدمات نخاعی تغییر دهد. این روش شامل ایجاد یک چارچوب منحصر به فرد چاپ شده سه بعدی برای اندام های آزمایشگاهی با نام داربست ارگانوئید با کانال های میکروسکوپی است. برای اولین بار ، یک تیم تحقیقاتی یک فرآیند پیشگامانه را نشان داد که ترکیبی از چاپ سه بعدی ، زیست شناسی سلول های بنیادی و بافت های آزمایشگاهی برای بهبود آسیب نخاعی است.

براساس مرکز آماری صدمات نخاعی ملی ، بیش از ۳۰۰۰۰۰ نفر در ایالات متحده از صدمات نخاعی رنج می برند ، اما هیچ راهی برای معکوس کردن کامل آسیب و فلج از آسیب وجود ندارد. یک چالش عمده ، مرگ سلولهای عصبی و عدم توانایی در الیاف عصبی در بازگرداندن در محل آسیب است. این تحقیق جدید با این مشکل سر و کار دارد.   این روش شامل ایجاد یک چارچوب منحصر به فرد چاپ شده سه بعدی برای اندام های آزمایشگاهی با نام داربست ارگانوئید با کانال های میکروسکوپی است. این کانال ها سپس با سلولهای پیش سازنده عصبی نخاعی منطقه ای، که سلولهای حاصل از سلولهای بنیادی بالغ انسان هستند که ظرفیت تقسیم و تمایز به انواع خاصی از سلولهای بالغ دارند ، جمع می شوند.  نویسنده مقاله میگوید: ما از کانال های چاپی سه بعدی داربست برای هدایت رشد سلولهای بنیادی استفاده می کنیم ، که تضمین می کند که الیاف عصبی جدید به روش دلخواه رشد می کنند.این روش یک سیستم رله ایجاد می کند که وقتی در نخاع قرار می گیرد ، منطقه آسیب دیده را دور می زند.

در مطالعه خود ، محققان این داربست ها را در موش صحرایی با نخاع که کاملاً جدا شده بودند ، پیوند دادند. سلولها با موفقیت به نورون ها متمایز شدند و الیاف عصبی خود را از هر دو جهت – گل سرخ (به سمت سر) و سدیم (به سمت دم) گسترش دادند تا اتصالات جدیدی با مدارهای عصبی موجود میزبان ایجاد کنند. سلولهای عصبی جدید با گذشت زمان یکپارچه در بافت نخاع میزبان یکپارچه شدند و منجر به بهبود عملکرد قابل توجهی در موش ها شدند. پزشکی احیا کننده دوره جدیدی را در تحقیقات آسیب دیدگی نخاعی به وجود آورده است  آزمایشگاه ما از کشف پتانسیل آینده مینی نخاع برای ترجمه بالینی هیجان زده است. در حالی که این تحقیق در مراحل ابتدایی خود است ، برای کسانی که دارای صدمات نخاعی هستند ، یک امید جدید از امید را ارائه می دهد. این تیم امیدوار است که تولید را مقیاس کند و به توسعه این ترکیب از فناوری ها برای برنامه های بالینی آینده ادامه دهد.  منبعر

بازدیدها: 0

از جفت جنین، پروتئینی استخراج شده که راه حلی را برای مسئله‌ای نشان می‌دهد که تاکنون علم مسیر روشنی برای آن نداشته و هرگز راه حلی به این اندازه نویدبخش: بازسازی نخاع در افرادی که دچار آسیب شده و توانایی حرکت بدن خود را از دست داده‌اند. بیماران در مرحله آزمایشی پلی آمینین گرفته ، قادر به بازسازی نخاع در افرادی که دچار پارگی اندام بودند ، حرکت کردند.

استاد دکترای دانشگاه فدرال ریو دو ژانیرو، به همراه تیمی از زیست‌شناسان به مدت ۲۵ سال به طور خاموش اما پیگیر بر روی قدرت ترمیم‌کنندگی و تکثیری پروتئین لامینین که بر سیستم عصبی اثر می‌گذارد، کار کرده‌اند.این مطالعات در نهایت به تولید داروی فعلی به نام پُلی‌لامینین انجامید که یک دستاورد جهانی بی‌سابقه است که قادر به بازسازی نخاع در افرادی که در انواع مختلف ضایعه نخاعی شده اند ، ارائه شده است.

در طول مرحله آزمایشی این دارو ، که مستقیماً به ستون فقرات تزریق می‌شود، بیماران بهبود کامل شرایط خود را تجربه کردند، بدون هیچ گونه عوارض جانبی و به زندگی عادی و بدون محدودیت بازگشتند. منبع

بازدیدها: 5

در اخباری که از دستاوردهای انرژی هسته‌ای در سیمای جمهوری اسلامی  پخش میشه ، بکارگیری پلاسمای سرد برای درمان زخم‌های مزمن دیابتی است. این حالت از ماده این انرژی را دارد که محرک سلول‌ها باشد برای تولید بافت جدید و ترمیم عضو آسیب دیده.

با خودم فکر می‌کردم شاید پلاسمای سرد بتواند به درمان ضایعات نخاعی هم کمک کند. مثلا قبل از کاشت ایمپلنت سلول‌های بنیادی که با چاپ سه بعدی تهیه شده ، محلی که نخاع آسیب دیده را با پلاسمای سرد تحریک و آماده بازسازی و پیوند کنند.

یاد پرفسور بالتازار و آقای ووپی در انیمیشن تنسی تاکسیدو افتادم.

از من که گذشت ، امیدوارم هرچه زودتر درمانی موثر و قطعی برای این بلای هستی سوز پیدا شود تا ……

بازدیدها: 0

اولین درمان جهان برای معکوس کردن آسیب نخاعی وارد مرحله آزمایش انسانی شد

این درمان برجسته نه تنها می‌تواند آسیب نخاعی را مدیریت کند، بلکه می‌تواند آن را ترمیم کند. اکنون با دریافت مجوز اولین سلول درمانی ترمیمی جهان برای کارآزمایی بالینی فاز اول، شاهد تغییر الگویی در نحوه درمان آسیب‌های نخاعی هستیم. این یک نقطه عطف تاریخی است که می‌تواند با موفقیت آنچه را که تاکنون یک بیماری لاعلاج بوده است، درمان کند.

این هفته، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و اداره ملی محصولات پزشکی چین (NMPA) آزمایش بالینی جهانی برای درمان آسیب نخاعی (SCI) را تأیید کردند، که تخمین زده می‌شود بیش از ۱۵ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داده است. SCI افراد را در طیف‌های جمعیتی مختلف تحت تأثیر قرار می‌دهد و اغلب ناشی از تصادفات رانندگی، آسیب‌های ورزشی و سایر آسیب‌ها، از جمله سقوط‌های جدی و حوادث محل کار است. هیچ درمان واقعی وجود ندارد؛ درمان بیشتر شامل مدیریت، جراحی و توانبخشی برای بازیابی درجه‌ای از کیفیت زندگی است. با این حال، مبتلایان اغلب تا آخر عمر دچار فلج یا ناتوانی شدید می‌شوند.

اکنون، شرکت بیوتکنولوژی چینی پتانسیل تغییر این وضعیت را برای همیشه دارد، زیرا درمان ترمیمی سلول‌های بنیادی پرتوان القایی آلوژنیک (iPSC) آن، توسط سازمان‌های بهداشتی ایالات متحده و چین برای ورود به یک کارآزمایی بالینی چراغ سبز دریافت کرده است. سلول‌های بنیادی پرتوان، البته، سلول‌های بنیادی نابالغی هستند که می‌توانند به سلول‌های خاصی تبدیل شوند. در این مورد، نوعی که جایگزین سلول‌های عصبی آسیب‌دیده یا مرده ناشی از آسیب نخاعی می‌شود. هدف این درمان نه تنها ترمیم آسیب، بلکه فراهم کردن زمینه برای رشد مجدد تمام سلول‌های مورد نیاز برای بازگشت عملکرد به ناحیه آسیب‌دیده است.

خبر آزمایش انسانی پس از چهار سال تحقیقات پیش‌بالینی منتشر می‌شود و هدف آن کاربرد گسترده است که نیازی به برداشت سلول از بیمار ندارد، بلکه یک درمان آماده و «یک‌سان برای همه» ارائه می‌دهد که برای هر کسی که از آسیب نخاعی رنج می‌برد، مؤثر خواهد بود. این بدان معناست که اگر از مراحل آزمایشی عبور کند، تولید و توزیع آن برای دسترسی گسترده آسان خواهد بود.

این آزمایش، جدیدترین آزمایش برای است که در حال حاضر در حال آزمایش سلول درمانی خاص در درمان بیماری پارکینسون و ALS است. اگر آزمایش SCI موفقیت‌آمیز باشد و این درمان جدید به بازار عرضه شود، پتانسیل قابل توجهی از جمله بازیابی عملکرد برای افراد فلج را خواهد داشت.

واقع‌بینانه، این آزمایش فاز اول که ایمنی و اثربخشی و همچنین پارامترهای دوز را آزمایش می‌کند باید تا سال آینده تکمیل شود و در صورت موفقیت، به مرحله بعدی، شامل جمعیت بیشتری، منتقل خواهد شد. انتظار می‌رود فاز دوم در زودترین حالت در سال ۲۰۲۸ آغاز شود. اما این درمان می‌تواند در آن زمان به تولید انبوه برسد و ظرف پنج تا هفت سال “آماده” شود.

سخنگوی این گروه گفت: «ما از مراقبت فراتر رفته و به سمت درمان حرکت می‌کنیم. برای اولین بار، ما به میلیون‌ها نفر که با آسیب نخاعی زندگی می‌کنند، امید واقعی می‌دهیم.» منبع

بازدیدها: 0

یکی از مطالعات برجسته در ایران، در مرکز تحقیقات جراحی مغز و اعصاب انجام شده است. این مطالعه بررسی ایمنی و نتایج احتمالی تزریق ترکیبی سلول‌های شووان اتولوگ و سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان در بیماران مبتلا به آسیب کامل نخاعی در مرحله زیرحاد (۳ تا ۱۲ ماه پس از آسیب) پرداخته است.

این پژوهش روی ۱۱ بیمار (۹ مرد و ۲ زن) با میانگین سنی حدود ۲۹ سال انجام شد. این بیماران دچار آسیب کامل نخاعی (طبقه‌بندی A در مقیاس انجمن آسیب نخاعی آمریکا یا ASIA) بودند که معمولاً به معنای از دست دادن کامل حس و حرکت در زیر محل آسیب است. این افراد به دلیل تصادفات رانندگی یا سقوط دچار آسیب در ناحیه گردنی یا توراسیک (قفسه سینه) شده بودند. سلول‌های شووان از عصب سورال (پشت مچ پا) بیماران و سلول‌های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان آن‌ها استخراج شد. این سلول‌ها پس از کشت در آزمایشگاه، به‌صورت تزریق داخل نخاعی (از طریق پونکسیون کمری) به بیماران داده شد. این فرآیند در شرایط کاملاً استریل و با رعایت استانداردهای بین‌المللی انجام شد.

نتایج این مطالعه بسیار امیدوارکننده بود. پس از ۱۲ ماه پیگیری، ۹ نفر از بیماران بهبودهایی در حس یا حرکت نشان دادند:

بهبود حسی: حدود ۵۰ درصد بیماران گردنی و ۶۳ درصد بیماران توراسیک-کمری در حس لامسه و حس سوزن بهبود یافتند. میانگین امتیاز حس لامسه و سوزن به ترتیب ۱۱.۶ و ۱۲ افزایش یافت.

بهبود حرکتی: ۷۵ درصد بیماران گردنی و ۱۴ درصد بیماران توراسیک-کمری بهبودهایی در عملکرد حرکتی داشتند، هرچند این بهبود در بیماران توراسیک کمتر بود.

بهبود عملکردی: مقیاس استقلال نخاعی  نشان داد که ۸ نفر از بیماران، به‌ویژه آن‌هایی که آسیب توراسیک داشتند، در عملکردهای روزمره مانند مدیریت تنفس، کنترل مثانه و تحرک بهبود یافتند. میانگین امتیاز حدود ۲۱.۲ افزایش یافت که از نظر آماری معنادار بود.

بهبودهای ذهنی: بیماران گزارش دادند که در حرکت تنه، تعادل در حالت نشسته یا ایستاده، حس پر شدن مثانه و رکتوم، و حتی توانایی دفع ارادی ادرار بهبودهایی مشاهده کرده‌اند. به عنوان مثال، یک بیمار پس از درمان توانست حس پر شدن رکتوم را تجربه کند و دیگری توانایی دفع ارادی ادرار را به دست آورد.

نتیجه‌گیری

سلول‌درمانی به عنوان یک روش نوین، امیدی تازه برای بیماران مبتلا به آسیب نخاعی و مولتیپل میلوما ایجاد کرده است. تجربیات بیماران ایرانی در مطالعه آسیب نخاعی نشان‌دهنده ایمنی و اثربخشی این روش در بهبود عملکردهای حسی و حرکتی است. از سوی دیگر، مطالعه مولتیپل میلوما نشان می‌دهد که بیماران و مراقبان با چالش‌های عاطفی و جسمی زیادی مواجه هستند که نیازمند توجه بیشتر است. با ادامه تحقیقات و بهبود زیرساخت‌های پزشکی در ایران، می‌توان انتظار داشت که این روش‌ها در آینده به تعداد بیشتری از بیماران کمک کند و کیفیت زندگی آن‌ها را بهبود بخشد. منبع

بازدیدها: 0

باورم در مورد درمان آسیب نخاعی را از هوش مصنوعی چت جی پی تی پرسیدم. در ادامه سوال و جواب را بخونید:

آیا خدا آسیب نخاع را غیر قابل درمان نکرده که انسان نتواند در کار خدا دخالت کند و با پیوند نخاع بتواند سر افراد پیر قدرتمند را به بدن افراد جوان و مناسب ، پیوند بزند و به این صورت انسان برای خود عمر جاودان بسازد؟

این سوال پیچیده است و جنبه‌های مختلفی دارد:

از منظر دینی:

*   در اسلام، خداوند به انسان عقل و اختیار داده و او را مسئول کارهای خود قرار داده است. تلاش برای درمان بیماری‌ها و بهبود زندگی، نه تنها دخالت در کار خدا نیست، بلکه نوعی استفاده از نعمت‌های الهی و انجام وظیفه انسانی است.

*   البته، در این میان باید به مسائل اخلاقی و شرعی نیز توجه داشت. برای مثال، اگر پیوند نخاع باعث آسیب به دیگری شود یا با اصول عدالت و کرامت انسانی مغایرت داشته باشد، از نظر شرعی جایز نیست.

*   در مورد جاودانگی، قرآن کریم تصریح می‌کند که عمر انسان محدود است و جاودانگی تنها برای خداوند متعال است. تلاش برای جاودانگی به این معنا که انسان بخواهد از محدوده طبیعی خود فراتر رود، ممکن است با آموزه‌های دینی در تضاد باشد.

از منظر علمی:

*   پیوند نخاع یک موضوع بسیار پیچیده و در حال حاضر غیرممکن است. نخاع یک ساختار بسیار ظریف و پیچیده است که مسئول انتقال پیام‌های عصبی بین مغز و بدن است. آسیب به نخاع می‌تواند منجر به فلج و از دست دادن حس شود.

*   پیوند نخاع با چالش‌های فنی و بیولوژیکی بسیاری روبرو است. از جمله این چالش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    *   بازسازی اتصالات عصبی: پس از پیوند نخاع، باید اتصالات عصبی بین نخاع پیوندی و نخاع گیرنده برقرار شود. این یک فرآیند بسیار پیچیده است و هنوز راهی برای انجام آن به طور کامل وجود ندارد.

    *   جلوگیری از رد پیوند: سیستم ایمنی بدن ممکن است نخاع پیوندی را به عنوان یک جسم خارجی شناسایی کرده و به آن حمله کند. برای جلوگیری از این اتفاق، باید از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده کرد که عوارض جانبی جدی دارند.

    *   مسائل اخلاقی: پیوند نخاع با مسائل اخلاقی متعددی روبرو است. از جمله این مسائل می‌توان به حقوق اهدا کننده و گیرنده، عدالت در دسترسی به پیوند و احتمال سوء استفاده از این فناوری اشاره کرد.

*   با توجه به این چالش‌ها، پیوند نخاع در حال حاضر یک روش درمانی عملی نیست. با این حال، تحقیقات در این زمینه ادامه دارد و ممکن است در آینده‌ای دور، این روش امکان‌پذیر شود.

*   در مورد پیوند سر، این موضوع نیز با چالش‌های فنی و اخلاقی بسیار جدی روبرو است و در حال حاضر یک ایده علمی تخیلی است تا یک روش درمانی واقعی.

نتیجه:

*   از نظر دینی، تلاش برای درمان بیماری‌ها و بهبود زندگی مجاز است، اما باید به مسائل اخلاقی و شرعی نیز توجه داشت. تلاش برای جاودانگی به معنای فرار از مرگ و میر طبیعی، با آموزه‌های دینی در تضاد است.

*   از نظر علمی، پیوند نخاع و پیوند سر در حال حاضر غیرممکن هستند و با چالش‌های فنی و اخلاقی بسیاری روبرو هستند.

به طور خلاصه، پاسخ به سوال شما هم به باورهای دینی و هم به دانش علمی بستگی دارد. در حال حاضر، علم پزشکی به حدی پیشرفت نکرده است که بتواند پیوند نخاع را انجام دهد یا به انسان عمر جاودان ببخشد.

به خواندن ادامه دهید →

بازدیدها: 2

یک روش درمانی موفقیت آمیز با بهره‌گیری از سلول‌های بنیادی، امید به درمان آسیب نخاعی را در سراسر جهان زنده کرده است.

 دانشمندان ژاپنی از درمان با کمک سلول‌های بنیادی برای کمک به بیماران دچار فلج و ناتوان در ایستادن و حرکت استفاده کرده‌اند.

پیوند سلول‌های بنیادی برای افراد معلول امید به ارمغان می‌آورد

یک تیم تحقیقاتی پیشرفت بزرگی در درمان آسیب نخاعی خبر داده است.

چهار بیمار که آسیب نخاعی شدیدی را متحمل شده بودند، پیوند سلول‌های بنیادی عصبی مشتق شده از سلول‌های بنیادی پرتوان القایی(iPS) را دریافت کردند.

یکی از بیماران، مردی که قبلا به عنوان فلج کامل طبقه‌بندی می‌شد، اکنون می‌تواند بدون کمک بایستد و تمرینات راه رفتن را آغاز کرده است.

یک بیمار دیگر در بازوها و پاهای خود حرکت دوباره به دست آورد، در حالی که دو بیمار دیگر بهبود قابل توجهی نشان ندادند.

این بیماران که همگی مردان بالغ بودند، طی ۱۴ تا ۲۸ روز پس از آسیب، این درمان را دریافت کردند.

به هر فرد دو میلیون سلول بنیادی عصبی در محل آسیب تزریق شد تا بتواند اتصالات عصبی از دست رفته را بازسازی کند.

نتایج در حالی که متفاوت هستند، یک گام مهم رو به جلو در جستجوی درمان‌های موثر آسیب نخاعی را نشان می‌دهند.

نتایج اولیه امیدوار کننده

این کارآزمایی که در دسامبر ۲۰۲۱ آغاز شد، شامل پیگیری‌های دقیق در طول یک سال بود.

یکی از بیماران از نمره A در مقیاس آسیب نخاعی به معنای فلج کامل به D بهبود یافت که به او اجازه داد با یا بدون کمک راه برود.

بیمار دیگری از «A» به «C» پیشرفت کرد، به این معنی که نمی‌توانست به تنهایی بایستد، اما کنترل کافی برای غذا خوردن به صورت مستقل و استفاده از ویلچر را به دست آورد.

با وجود این نتایج امیدوارکننده، دو نفر از این چهار بیمار بهبود قابل توجهی نشان ندادند.

با این حال، هیچ عارضه جانبی جدی مشاهده نشد که اطمینان خاطر در مورد ایمنی این روش درمانی را ایجاد می‌کند.

متخصص علوم اعصاب در دانشگاه گریفیث استرالیا می‌گوید: این نتایج یک نتیجه مثبت عالی است که برای این رشته بسیار هیجان انگیز است.

با این حال، وی همچنین هشدار داد که تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این پیشرفت‌ها به دلیل تزریق سلول‌های بنیادی است یا بهبودی طبیعی بوده است، مورد نیاز است.

آینده درمان نخاع

دانشمندان ژاپنی اکنون قصد دارند تحقیقات خود را گسترش دهند و بر افزایش تعداد سلول‌های بنیادی عصبی پیوند شده و آزمایش درمان بر روی بیماران در فاز مزمن آسیب نخاع تمرکز کند.

این مرحله ماه‌ها یا سال‌ها پس از آسیب رخ می‌دهد، زمانی که بازسازی عصب به طور معمول حتی دشوارتر است.

اوکانو می‌گوید: ما توانستیم در اولین درمان آسیب نخاعی در جهان با استفاده از سلول‌های iPS به نتایج خوبی دست یابیم. روزهای سختی وجود داشت که تحقیقات با استفاده از سلول‌های iPS نتیجه‌ای نداشت، اما این تحقیقات نتایجی را به دست آورد که ارزش تایید ایمنی و برآورد کارایی را دارند.

در حالی که آزمایش‌های بالینی گسترده‌تری برای تعیین پتانسیل کامل درمان با سلول‌های بنیادی مورد نیاز است، این مطالعه گام مهمی در جهت یافتن یک درمان مناسب برای فلج و معلولیت است. منبع

بازدیدها: 3

تحقیقات جدید یک سلول ایمنی شفابخش را نشان می‌دهد که پتانسیل تحریک رشد مجدد رشته‌های عصبی را در موش و انسان دارد. محققان علوم اعصاب نوع خاصی از گلبول‌های سفید خون انسان را کشف کردند که پتانسیل رشد مجدد رشته‌های عصبی را دارد. سلول‌های عصبی در حال مرگ معمولاً جایگزین نمی‌شوند، و رشته‌های عصبی آسیب‌دیده معمولاً دوباره رشد نمی‌کنند، که منجر به ناتوانی‌های عصبی دائمی می‌شود. سلول‌های مغز استخوان را می‌توان به عوامل شفابخش قدرتمند تبدیل کرد. با تحریک این سلول‌ها با مولکول‌های خاص در آزمایشگاه، آنها را به سلول‌های احیاکننده تبدیل می‌شود که می‌توانند به بقا و رشد مجدد سلول‌های عصبی آسیب‌دیده کمک کنند.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که نوعی سلول ایمنی به تازگی کشف شده است که می‌تواند رشته‌های عصبی در سیستم عصبی مرکزی را دوباره رشد دهد، که ممکن است منجر به درمان‌های موثری برای بیماری‌های عصبی صعب‌العلاج و آسیب‌های نخاعی شود. هدف نهایی توسعه درمانی با استفاده از این سلول‌های خاص، برای معکوس کردن آسیب در عصب بینایی، مغز و نخاع و در نتیجه بازیابی عملکردهای عصبی از دست رفته است. آسیب عصبی ناشی از آسیب نخاع، عصب بینایی یا آسیب‌های مغزی و بیماری‌های عصبی دژنراتیو مانند ALS، آلزایمر و مولتیپل اسکلروزیس، مدت‌ها باور بر این بود که دائمی هستند. با این حال، چهار سال پیش، تیم محققان به موفقیتی در موش‌ها دست یافت و امیدی را برای میلیون‌ها نفری که تحت تأثیر این شرایط قرار گرفتند، ایجاد کرد.

مطالعه جدید نشان می‌دهد که سلول‌های خود بیماران احتمالاً می‌توانند برای ارائه درمان‌های ایمن و مؤثر برای این شرایط ویرانگر استفاده شوند. در مطالعه اخیر سلول‌های پیش‌سازنده را از مغز استخوان هشت اهداکننده مختلف انسان تولید کردند. قابل توجه است که سلول‌های هر هشت اهداکننده با موفقیت سلول‌های عصبی انسان را به سمت بازسازی رشته‌های عصبی سوق دادند. این سلول‌ها حتی میزان بقای سلول‌های عصبی تحت استرس را سه برابر کردند. این نشان می‌دهد که آنها می‌توانند به کند کردن یا جلوگیری از پیشرفت بیماری‌های عصبی دژنراتیو، و همچنین معکوس کردن آسیب و بازگرداندن عملکرد کمک کنند.

با موفقیت این آزمایش‌های آزمایشگاهی، تمرکز اکنون بر روی آوردن این درمان‌های سلول درمانی جدید به بیمارانی که به آن‌ها نیاز دارند تغییر می‌کند. ما معتقدیم که این سلول‌ها را می توان از یک بیمار استخراج کرد، تحریک کرد و در آزمایشگاه به تعداد زیادی رشد داد و در محل آسیب یا بیماری دوباره تزریق کرد تا فیبرهای عصبی مغز و نخاع دوباره رشد کند.

گام‌های بعدی توسعه کارآمدترین روش‌های رشد و تحویل این سلول‌ها است تا آزمایش‌های بالینی آغاز شود. درمان‌هایی که بهبودهایی را برای بیماران به ارمغان می‌آورد که زمانی غیرممکن به نظر می‌رسید اکنون در افق هستند. منبع

به خواندن ادامه دهید →

بازدیدها: 4

محققان در حال راه اندازی آزمایشی انسانی برای درمان آسیب نخاعی با پیوند سلول‌های بینی بیماران فلج به ناحیه آسیب دیده هستند.  برای هزاران سال تصور می‌شد که بازسازی نخاع غیرممکن است. اکنون ، می‌دانیم که هم امکان پذیر و هم بی خطر است.   دانشمندان پل‌های بیولوژیکی کوچکی ساخته‌اند که هر کدام از میلیون‌ها سلول بینی تشکیل شده‌اند، که امیدوارند سلول‌های عصبی را برای بازسازی و رشد بر روی آسیب نخاعی بیمار تشویق کند.  پل‌های بیولوژیکی از اسکن برای ساختن یک کپی سه بعدی از ستون فقرات و نخاع آسیب دیده بیمار استفاده می‌شود که به جراحان امکان می‌دهد برای جراحی پیوند آماده شوند.  نمونه‌برداری کوچکی از داخل بینی بیمار گرفته می‌شود تا سلول‌های مبدا برای پیوند انجام شود.

سلول‌های تخصصی که به سلول‌های پوشش بویایی معروف هستند، سپس در آزمایشگاه در طی چند هفته جدا شده و گسترش می‌یابند. آنها را می توان تا زمانی که بیمار برای پیوند آماده شود منجمد کرد.  پل های عصبی به جز سلول‌ها هیچ چیز دیگری در خود ندارند ، ما به سلول‌ها آنچه را که می‌خواهند می‌دهیم، یعنی ایجاد ارتباط با یکدیگر. پل‌های سلولی را که هر کدام حدود ۲ سانتی متر طول و چند میلی متر عرض دارند، به نخاع آسیب دیده بیمار پیوند می‌دهد و آنها را با چسب جراحی می‌چسباند.  هر پل سلولی بین ۵ تا ۱۰ میلیون سلول دارد و بیش از یک پل به نخاع آسیب دیده هر بیمار پیوند زده می‌شود.

حدود سی بیمار مبتلا به ضایعه نخاعی برای آزمایش چهار ساله اولین جهان استخدام خواهند شد ۲۰ بیمار پل‌های سلولی پیوندی را همراه با توانبخشی فشرده دریافت خواهند کرد، در حالی که ۱۰ نفر باقی مانده فقط توانبخشی خواهند داشت.  پل های سلولی ساخته شده برای اولین بار در سال آینده به نخاع انسان پیوند زده شود.  اولین بیماران آسیب نخاعی کامل خواهند داشت و حداقل ۱۲ ماه پس از آسیب خواهند بود.  بخش اول کارآزمایی، که توسط کمیته اخلاق تحقیقات انسانی تایید شده است، ایمنی پل های سلولی را آزمایش می کند، اما دانشمندان امیدوارند که با ادامه مطالعه، اثربخشی درمان را نیز ارزیابی کنند.  در نهایت، بیماران مبتلا به ضایعات نخاعی نسبی برای مطالعه انتخاب خواهند شد.  منبع

به خواندن ادامه دهید →

بازدیدها: 19

پس از آسیب نخاعی، سلول‌های مجاور به سرعت وارد عمل می‌شوند و بافت اسکار محافظی را در اطراف ناحیه آسیب دیده تشکیل می دهند تا آن را تثبیت و محافظت کنند. اما با گذشت زمان، جای زخم بیش از حد می‌تواند از بازسازی اعصاب جلوگیری کند، روند بهبودی را مختل کرده و منجر به آسیب دائمی عصبی، از دست دادن حس یا فلج شود.  اکنون، محققان کشف کرده‌اند که چگونه یک نوع سلولی که به ندرت مطالعه شده است، تشکیل بافت اسکار را در آسیب‌های نخاعی کنترل می‌کند. این تیم در موش‌ها نشان داد که فعال کردن یک مسیر مولکولی درون این سلول‌ها به آنها اجازه می‌دهد تا سطوح زخم نخاع را کنترل کنند.

این یافته‌ها با روشن کردن بیولوژی سیگنال‌های اولیه در پشت اسکار نخاعی، این امکان را افزایش می‌دهد که روزی بتوانیم میزان این اسکار را از نظر دارویی تنظیم کنیم.

آسیب های نخاعی ناشی از ضربه های فیزیکی مانند تصادفات وسیله نقلیه، سقوط، یا برخوردهای ورزشی می تواند به اعصابی که در طول طناب نخاعی می‌گذرد آسیب برساند و پیام ها را بین مغز و بقیه بدن هماهنگ کند. درمان‌ها عمدتاً حول محور جراحی یا بریس‌ها برای تثبیت ستون فقرات، داروهای کنترل درد و تورم و فیزیوتراپی می‌چرخند.  محققان در حال مطالعه عملکرد گروهی از نورون‌ها به نام نورون‌های تماسی با مایع مغزی نخاعی (CSF) بودند که درک ضعیفی از آنها ندارند. این نورون‌ها در امتداد کانال توخالی که از مرکز طناب می‌گذرد یافت می‌شوند و به داخل مایع نخاعی که کانال را پر می کند گسترش می یابند.  این محققان روش جدیدی برای برچسب گذاری این نورون ها، جداسازی آنها و اندازه گیری ژن‌های فعال در سلول‌ها ایجاد کردند. این باعث شد آنها کشف کنند که سلول‌ها گیرنده‌ای را بیان می‌کنند که کاپیوئیدها را که به طور طبیعی توسط بدن انسان تولید می‌شوند را حس می‌کند.

محققان در ادامه سلول‌های نخاعی را شناسایی کردند که کافیون‌ها را تولید می‌کنند و نشان دادند که چگونه مولکول‌ها نورون‌های در تماس با CSF را تحریک می‌کنند.  آزمایش‌های بیشتر نشان داد که سیگنال‌دهی از طریق این کافیون‌ها پس از آسیب نخاعی کاهش می‌یابد و سلول‌های مجاور را برای محافظت به بافت اسکار تبدیل می‌کند.  محققان سعی کردند کاپیوئیدهای اضافی را به موش‌ها برسانند و جای زخم کاهش یافت ، اما صدمات نخاعی شدیدتر بود و موش‌ها هماهنگی حرکتی خود را نیز بهبود ندادند.  کاپیوئیدها ممکن است پس از آسیب نخاعی راهی برای تعدیل دارویی تعادل بین تولید بافت اسکار کافی و ایجاد اسکار بیش از حد به ما ارائه دهند.  نکته مهم این است که کاپیوئیدها با داروهای مخدر تجاری مانند اکسی کدون و هیدروکودون متفاوت هستند و معمولاً اعتیادآور نیستند.

دانشمندان باید کار بیشتری انجام دهند تا بفهمند که چرا سطوح کافیونی پس از آسیب نخاعی کاهش می‌یابد، و همچنین سطوح ایده‌آل جای زخم برای حمایت از بهبودی بهینه چیست. مطالعات پیش بالینی بیشتر نیز قبل از آزمایش داروهای مربوط به کاپیوئیدها در انسان با آسیب نخاعی مورد نیاز است.  یافته‌های جدید بر اهمیت انجام تحقیقات علمی پایه در مورد نحوه عملکرد انواع سلول‌ها و مولکول‌های سیگنالینگ تاکید می‌کند.  ما به دنبال راهی برای کنترل بهبودی نخاع نبودیم. “این از پرسیدن سوال در مورد این نوع سلول اسرارآمیز ناشی شد و سپس با مکانیزمی مواجه شد که هم از نظر بیولوژیکی جالب است و هم در نهایت می تواند پتانسیل درمانی داشته باشد. منبع

به خواندن ادامه دهید →

بازدیدها: 8