تا حالا شده حرفی که آمده توی دهنتون را با اونچه که آمده توی ذهنتون عوض کنید؟ در این مواقع اشتباه لپی پیش میاد، این اشتباه‌ها بعضی وقت‌ها نتیجه‌ی شرم آوری دارن و خیلی وقت‌ها خنده دار. مثلا اول همین ماه مجریه برنامه‌ی تلویزیونی و زنده‌ی گل برگ جان‌سوز و جانگداز را میخواسته باهم عوض کنه که قاطی میکنه میگه جان گوز. یه چیزی که در تمام دنیا باعث انبساط صورت و خنده میشه صدای انفجار گونه‌ای است که به واسطه‌ی خروج گازهای روده از مخرج حاصل میشه، اگه به دوربین مخفی‌های مختلف که در کشورهای مختلف تهیه
شده نگاه کنید این مسئله کاملا مشخصه. شما را چی؟ میخندونه؟ در ریاضی و فیزیک و شیمی و زیست شناسی قوانین و روابط زیادی وجود داره، یکی از اون قوانین در مورد رابطه‌ی حجم و فشار و دمای گازها بحث میکنه حالا اگه تونستی بگی رابطه‌ی انفجار گاز در مخرج با ضریب انبساط صورت چیه؟

پیوست: افشین قطبی دستت طلا، چه حالی داد تماشای مسابقه‌ی تیم ملی ایران با تیم کره‌ی شمالی، و بعد اون ایران و امارات، امپراطور تماشای تیمی که به میدان فرستادی موجب زنده شدن خاطره‌های دور فوتبالی شد، یادمه اولین بار تیم منتخبت را در زمان مربیگری بلاژویچ دیدم، امپراطور کاشکی علی دایی و خداداد عزیزی را هم دعوت میکردی تا هم مشکل گل زنی تیم حل میشد هم تیم خاطره‌ها‌مون کامل میشد 

نحوه درمان یبوست

مطالعات انجام شده درموردمباحث تغذیه بعد از آسیب نخاعی

تغذیه در افراد دچار آسیب نخاعی

عکس های عروسی نانسی عجرم

بازدیدها: 47

یه مدت بود نه جوک نه فیلم کمدی و …. کلا هیچ چیز من رو به خنده نمی‌انداخت‌، البته افسرده حال نبودم، سعی میکردم که مرد باشم و خودم را کنترل کنم؟! یه روز که یه فیلم لورل و هاردی پخش میشد بابام گفت بچه که بودی با این فیلم‌ها اونقده میخندیدی و ریسه میرفتی که جیشت در میرفت و همه‌ی خونه زندگی را خیس میکردی. خوب که فکر کردم دیدم چه کاریه‌هآااااا؟ چرا باید خودم را کنترل و گرفته کنم وقتی که میشه راحت خندید؟ این شد که از اون وقت تا حالا کودک درونم را بیدار کردم و به هر چیزی با صدای بلند می‌خندم، از اون وقت تا حالا واقعا حالم خوبه و اصلا احساس کسالت نمی‌کنم.

عجب دنیایه جالبیه دنیایه وبلاگستان فارسی. قدیم‌ها جوون‌ها با فیلم‌های فارسی زندگی می‌کردن حالا با پیشرفت زمانه و علم و محدودیت‌ها فیلم فارسی جاش رو به وبلاگ فارسی داده. شباهت وبلاگ فارسی را به فیلم
فارسی اینطوری میشه گفت: اینجا کلی سلطان قلب ها هست, گنج قارون هست، در امتداد شب هست، یه حسن کچل هم هست. کسی که وبلاگ میزنه و می‌نویسه و نوشته‌هاش رو جلوی چشم عموم می‌گذاره و کامنت دونی را هم باز می‌گذاره یعنی اینکه خودش را برای هر نوع نظر مثبت یا منفی آماده کرده، آمآا نمیدونم چرا اگه به کسی بگی فلانی، فلان جایه چیزت رو اگه فلان طوری کنی, آدم میتونه از چیزت بیشتر استفاده کنه، سریع ترش می‌کنه. آیا اینجا فقط باید به‌به و چه‌چه زد؟؟ یه چیزی که برام خیلی جالبه اینه که اینجا هیچ کس دوست نداره اسم واقعی خودش رو بنویسه، انگالی اسم‌ها هم باید مجازی باشه تا بشه. از عجایب اینجا اینه: سلام من آپ هستم. نمی‌دونم چرا خیلی ها دوست دارن با این اسم خودشون را معرفی کنن. تازه وقتی که میری ببینی آپ
کیه با چند تا اسم دیگه روبرو میشی که اصلا معلوم نمی‌کنه طرف مرده زنه یا….؟؟ خلاصه وبلاگ برای خیلی ها شده: زندگی, دوست, عشق, خنده,گریه, استاد, سسک و……… چهارمین سال تولد وبلاگستان فارسی هرچه که باشه مبارکه‌هه‌هه.
پاورقی : بعضی وقت‌ها دوستان به من گله می‌کنن که: اگه ما به تو سر نزنیم تو به ما سر نمی‌زنی؟!!؟ جواب من همیشه نه بوده و هست، چون نوشته‌های
من بدرد تعداد اندکی از بروبچ می‌خوره به همین دلیل، دلیلی نمی‌بینم که بخوام کسی را به این وبلاگ بکشم، هرکسی که تا حالا اومده اینجا بعد مالیدن یگآلمه
پیه مطالب وحشتناک به تنش، خودش با میل خودش اومده. من چون می‌دونم
نوشته هام بدرد هرکسی نمی‌خوره برای همین همیشه هر ارتباط را آخرین ارتباط تصور می‌کنم و پی‌گیر هیچ ارتباطی نمی‌شم.

ابول سعید ۶۶

بازدیدها: 28