کاهش قند خون با مواد غذایی امری امکان پذیر است به گونه‌ای که احساس ضعف نکنید و مدت زمان بیشتر حس سیری داشته باشید.

مصرف بادمجان در تنظیم قند خون موثر است. اضافه کردن بادمجان به رژیم غذایی می‌تواند سطح قند خون شما را در مرز سلامت نگاه دارد. بادمجان منبع پروتیین، منگنز، فسفات، فولات، پتاسیم، ویتلمین C و K است.

کاهش قند خون با کلاه سبز بادمجان روشی است که در طب سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

طریقه استفاده از کلاهک بادمجان برای کاهش قند خون:

کلاهک بادمجان را جوشانده و آب آن را بخورند با این روش قند ۶۰۰ به زیر ۱۰۰ خواهد رسید.

دانه شنبلیله: شنبلیله گیاهی از خانواده نخود است. با وجودی که تاثیرهای مختلفی از جمله خواص ضددرد، ضدالتهاب، افزایش‌دهنده میل جنسی، مقوی قلب، صفراآور، کاهش‌دهنده کلسترول، چربی خون و فشار خون از آن گزارش شده است اما اثر قابل‌توجهی در کاهش قندخون دارد. روش مصرف: برای مصرف این گیاه، یک گرم پودر دانه را به مدت حداقل ۳ ساعت در یک استکان آب سرد بریزید، سپس آن را صاف و میل کنید. این عمل را می‌توان روزی ۵ بار تکرار کرد. مصرف روزانه ۵ گرم پودر دانه به طور خوراکی اشکالی ندارد. به دلیل تلخ‌بودن پودر دانه شنبلیله، آن را به صورت قرص تولید می‌کنند. مصرف دانه‌های این گیاه به خاطر داشتن بافتی سفت و سخت، بی‌تاثیر است بنابراین آنها را با آسیاب پودر و سپس استفاده کنید. درضمن می‌توان پودر شنبلیله را همراه با موادغذایی مصرف کرد؛ مثلا مخلوط آن با ماست.

دارچین ادویه ای معطر است و مصرف آن ممکن است به کاهش سطح قند خون ناشتا کمک کند، حساسیت به انسولین را بالا ببرد و چربی خون را کم کند. خار مریم گیاهی است با خواص بسیار زیاد که از خاصیت ضد التهابی آن برای درمان و کاهش قند خون نیز استفاده می‌شود.

زنجبیل برای درمان مشکلات گوارشی و التهابی مصرف آن می‌تواند مقاومت بدن در برابر دریافت انسولین را در بدن کاهش دهد و برای درمان دیابت نوع ۲ بسیار مفید است.

پیاز و سیر (در صورت عدم استفاده از آسپیرین و نداشتن مشکلات گوارشى در رابطه با مصرف سیر) از قدیمى ترین مواد غذایى هستند که از نظر کنترل بیمارى دیابت مورد توجه بوده و تحقیقات جدید این موارد را تاکید کرده است (خام و پخته آنها تفاوتى ندارد). پیاز ممکن است با تاثیر بر سوخت و ساز گلوکز در کبد و یا افزایش سطح انسولین و یا بالاخره افزایش اثر کیفى انسولین براى کاهش قند خون مفید باشد.

بازدیدها: 3925

یک جراح مغز و اعصاب انگلیس روشی برای پیوند موفقیت آمیز سر انسان به بدن یافته است. به گفته او با پیشرفت‌های رباتیک و سلول‌های بنیادی چنین عمل جراحی تا قبل از ۲۰۳۰ میلادی انجام خواهد شد.

یک جراح سلامت همگانی انگلیس ادعا می‌کند نخستین پیوند سر انسان احتمالاً در یک دهه دیگر انجام می‌شود. بروس متیو ادعا می‌کند که می‌داند چگونه سر انسان را به بدنی پیوند بزند که حاصل این عمل کارآمد باشد. او مشغول نوشتن یک داستان عملی تخیلی بود که کلید اصلی برای موفقیت چنین عمل جراحی را یافت. او معتقد است جراحان نه تنها سر فرد بلکه باید کل نخاع فرد را در یک بدن دریافت کننده پیوند بزنند.

تاکنون فقط تعداد اندکی از دانشمندان ادعا کردند پیوند سر انسان انجام شدنی است و بیشتر آنها روی روش‌هایی تمرکز کردند که طی آن نخاع قطع می‌شد. اما متیوز که ادعا می‌کند بیش از ۱۰ هزار عمل جراحی انجام داده، این کار را بی‌خردانه توصیف می‌کند.

متیو ۶۳ ساله معتقد است پیشرفت‌های موجود در جراحی اعصاب، رباتیک و پیوندهای سلول بنیادین همگی به پیوند کل نخاع و سر یک فرد به بدن دیگری تا قبل از ۲۰۳۰ میلادی کمک می‌کنند. او در این باره می‌گوید: هدف اصلی ما بررسی و ارائه ایده‌های مختلف است که البته احمقانه به نظر می‌رسد اما بعداً متوجه شدم این ایده اصلاً احمقانه نیست. اگر قرار باشد مغز انسان به بدن دیگری پیوند زده شود و نخاع نیز حفظ شود،

این عمل جراحی غیر ممکن نخواهد بود. این در حالی است که سرجیو کاناور یکی از جراحان ایتالیایی در ۲۰۱۷ میلادی ادعا کرد با قطع کردن نخاع یک جسد در محل گردن، عمل پیوند سر را به طور موفقیت آمیز انجام داده است. منبع

بازدیدها: 58

یک مطالعه جدید باور نکردنی برای اولین بار راه تبدیل سلول‌های پوست به هر سه نوع سلول بنیادی که جنین را تشکیل می‌دهند، پیدا کرد. این کشف فوق العاده راهی برای ایجاد یک جنین بدون نیاز به یک تخمک یا اسپرم است.

بیش از یک دهه پیش “شینیا یاماناکا” پژوهشگر ژاپنی از دانشگاه کیوتو به پیشرفت قابل توجهی در این زمینه رسید. او و تیمش راهی پیدا کردند که سلول‌های عادی پوست موش را برداشت کنند و آنها را به سلول‌های بنیادی جنینی بازگردانند. به توانایی ساخت این سلول‌ها “سلول‌های بنیادی القایی”(iPSCs) می‌گویند که یک انقلاب واقعی در علوم پزشکی بود و منجر به تعدادی از نوآوری‌های شگفت انگیز شد. در حالی که iPSC به دانشمندان فرصت‌های جدیدی نظیر بازیابی قلب انسان و ترمیم نخاع آسیب دیده ارائه داد، اما محدودیت‌هایی نیز داشت. اگر کسی بخواهد یک جنین کامل انسان بسازد، دیگر سلول‌های بنیادی جدید هم لازم است. iPSC ممکن است بخش عمده‌ای از بافت رو به رشد را تشکیل دهد، اما چندین بافت مهم و اساسی جنینی را تولید نمی‌کند. دو نوع جدید دیگر از سلول‌های بنیادی موسوم به سلول‌های بنیادی تروفوبلاست (TSC) و سلول‌های بنیادیاندودرم (XENs) برای رشد جنین سالم حیاتی هستند. این‌ها سلول‌های بنیادی هستند که جفت و دیگر بافت‌های اطراف جنین از جمله بند ناف و کیسه ناف را ایجاد می‌کنند.

سال گذشته تیمی از دانشمندان دانشگاه کمبریج مطالعه‌ای را انجام دادند که طی آن یک جنین مصنوعی موش توسط ترکیب این سه نوع سلول بنیادی تولید شد. در این تحقیق اولین بار بود که یک جنین بدون اسپرم یا تخمک ایجاد می‌شد. در حالی که تحقیق دانشگاه کمبریج سه نوع سلول بنیادی را از جنین در حال رشد موش گرفت، دانشمندان این مطالعه جدید از دانشگاه “هبرو”(Hebrew) نشان دادند که این سه نوع سلول بنیادی را می‌توان از سلول‌های پوست بالغ تولید کرد که ترکیبی از پنج ژن است که باعث تحریک سلول‌های پوستی برای تبدیل به هر یک از این سه نوع سلول جنینی می‌شود. “بوگانیم” یکی از محققان این مطالعه می‌گوید: در حالی که این جنین مصنوعی از سلول‌های تغییر یافته پوست موش ساخته شده است، دنیای علم هنوز به طور بالقوه دهه‌ها با تکرار این روند در انسان فاصله دارد. وی افزود: برای ایجاد یک جنین، ما باید سلول‌ها را در یک ساختار سه بعدی سازماندهی کنیم. سپس اگر این کار به درستی انجام شود و اگر ما نسبت دقیق بین انواع سلول‌ها و محیط مناسب را پیدا کنیم، می‌توان جنین را ایجاد کرد. ایجاد یک جنین کامل انسان از سلول‌های پوست بدون نیاز به اسپرم و تخمک دور از ذهن‌ترین نتیجه این تحقیق است که در صورت تحقق، ناباروری را در انسان به طور کامل از بین می‌برد. اما پیش از آن، نتایج این مطالعه و استفاده از این نوع نوآوری، توانایی دانشمندان برای درک بهتر نقایص جنینی یا اختلال عملکرد جفت را با مدل‌سازی رشد جنین در شرایط آزمایشگاهی افزایش خواهد داد.منبع

پسامد: بعضی‌ها نه بلدن حرف بزنن و نه بلدن حرف نزنن. وقتی حرفی میزنی که کام مردم را تلخ می‌کند، مردم هم کام تو را تلخ می‌کنند جنتلمن.

بازدیدها: 175

مدیرکل بهداشت، درمان و امور بیمه کمیته امداد، جعفر رحیمی گفت: کمیته امداد این بیماری‌های خاص و صعب العلاج را تحت پوشش قرار می‌دهد:

بیماری سرطان و بدخیمی‌ها، عقب ماندگی ذهنی، صرع، ام اس، آلزایمر، بیماری‌های مادرزادی( ترنس)، بیماران زمین‌گیر، سالمند، پیوند اعضاء، بیماری‌های مزمن روانی، بیماری‌های شدید پوستی( بیماران پروانه‌ای)، قطع نخاع و پارکینسون، بیماری‌های عفونی حاد، هپاتیت، جذام و ایدز از جمله این بیماریها هستند.

به گفته جعفری، کمیته امداد ۴۲ هزار نفر از بیماران صعب العلاج و خاص را تحت پوشش قرار داده است و خدماتی نظیر افزایش ۳۰ درصدی خدمات درمانی مکمل نسبت به سایر مددجویان، پرداخت صددرصدی فرانشیز، خرید تجهیزات درمانی، هزینه ماهانه پرستاری برای بیماران نیازمند مراقبت، هزینه اقامتگاه و ایاب و ذهاب، ارائه خدمات غربالگری و دندان پزشکی از سوی کمیته امداد ارائه می‌شود.

مدیرکل بهداشت، درمان و امور بیمه با اشاره به روند مراجعه بیماران نیازمند به کمیته امداد نیز گفت: بیماران نیازمند باید ادارت کمیته امداد که در سراسر کشور که بیش از ۶۰۰ واحد هستند مراجعه کنند. گاهی در شهرهای بزرگ به نسبت جمعیت آنها، تعداد این ادارات بیشتر است. بعد از مراجعه و بررسی درخواست از سوی مددکاران کمیته امداد در صورتیکه این افراد نیازمند باشند وارد سیستم مددجویی می‌شوند. افراد واجد صلاحیت نباید تحت پوشش هیچ بیمه‌ای باشند. همچنین نباید مددجوی سایر نهادهای حمایتی و بیمه سازمان‌های دیگر باشند. منبع

بازدیدها: 87

زندگی با ضایعه نخاعی بسیار سخت است، اما با همه سختی‌ها می‌گذرد. وظیفه ما نخاعی‌ها و همچنین وظیفه خانواده ما نخاعی‌ها بالابردن سطح کیفیت زندگی است. قطعا سخت‌ترین و رنج‌آورترین بخش زندگی نخاعی‌ها بخصوص گردنی‌هایی که قادر به کنترل دست‌ها نیستند، اجابت مزاج است که موجب آزار روحی و روانی و جسمانی خانواده، و از همه بیشتر موجب آزار جسمانی و روانی فرد نخاعی می‌شود.

بهترین راه برای رهایی از تمام مصیبت‌های فراوان اجابت مزاج برای افراد ضایعه نخاعی گردنی، عمل کلستومی یا استومی است. کلستومی یعنی بازکردن قسمتی ازروده بزرگ به سطح پوست شکم. دراین عمل، کولون برش داده و ازدیواره شکمی به سمت خارج هدایت می‌شود و یک دهانه مصنوعی بنام استوما ایجاد می‌شود. سپس یک کیسه به دهانه آن وصل می‌شود تا مدفوع در آن جمع آوری شود. با انجام کلستومی، مدفوع زودتر از بدن خارج می‌شود، بنا بر این مدفوع فرصت سفت شدن پیدا نمی‌کند، درنتیجه بیمار ازتمام عوارض بی‌اختیاری مدفوع نجات می‌یابد.

مزیت‌های عمل کلستومی:

۱- گرفتار یبوست نمی‌شویم.

۲- گرفتار عوارض اجابت مزاج طولانی با عرق کردن شدید و بالا رفتن فشار خون و …. (اتونومیک دیس رفلکس) نمی‌شویم.

۳- در عمل اجابت مزاج مستقل می‌شویم و به کمک دیگران نیاز نخواهیم داشت.

۴- گرفتار عوارض روحی و روانی نمی‌شویم.

۵- کنترل کامل بر تمام وقت خود پیدا می‌کنیم و محدودیت زمانی کوتاه و بلند مدت برای انجام هرکاری نخواهیم داشت.

پسوند: دوستان نخاعی اکنون را با کیفیت زندگی کنید، شاید هرگز فردایی را که مثل دیروزتان شوید را نبینید.

به خواندن ادامه دهید →

بازدیدها: 197

پژوهشگران نوعی ابزار الکترونیکی ابداع کرده‌اند که می‌تواند به بیماران مبتلا به فلج اندام در راه رفتن دوباره کمک کند. سه بیمار مبتلا به فلج کامل اندام، پس از قرار گرفتن یک ایمپلنت در ستون فقرات، دوباره راه رفتن را آغاز کردند. در پژوهشی جدید، پیشرفت چشمگیری در روش کمک به بیماران مبتلا به فلج کامل و فلج چهاراندام برای راه رفتن نشان می‌دهد. این فرآیند آزمایشی که با شبیه‌سازی نخاع بیمار صورت می‌گیرد، می‌تواند روش امیدوارکننده‌ای برای بهبود درمان چنین بیماری‌هایی باشد. سه بیمار ۲۳، ۲۹ و ۳۵ ساله، پس از شرکت در آزمایش، موفق شدند دوباره راه بروند. پژوهشگران، پیش از این باور داشتند که شبکه‌های نورون زیر ناحیه آسیب‌دیده نخاع، نمی‌توانند پس از فلج کامل شخص، فعالیت کنند اما این پژوهش جدید نشان می‌دهد که می‌توان به میلیون‌ها بیمار در بهبود یافتن و ترک کردن ویلچر کمک کرد. ابزار الکترونیکی، نورون‌های موجود در پای بیمار را دوباره به مغز آنها متصل می‌کند. این سیستم با استفاده از یک کنترل از راه دور، روشن و خاموش می‌شود و میزان ولتاژ و حتی محل دقیق شبیه‌سازی با آن قابل تنظیم است. “جرد چینوک” ۲۹ ساله، تنها دو هفته پس از جراحی موفق شد گام بردارد و درحالی که از بازوانش برای حفظ تعادل استفاده می‌کرد، روی پاهای خود بایستد. دکتر جراح مغز و اعصاب گفت: چینوک توانست کنترل حرکت پاهایش را به دست آورد، بدون کمک بایستد و گام بردارد. این روش درمانی، دو بخش دارد؛ ابتدا یک شبیه‌ساز اپیدورال، با کمک جراحی در نواحی خاصی از نخاع که با شبکه‌های عصبی کنترل کننده حرکات مفصل ران، زانو و آرنج مطابقت دارد، گذاشته می‌شود. سپس بیمار، آموزش‌های حرکتی می‌بیند که ایستادن و گام برداشتن را به نخاع یادآوری می‌کنند. نویسنده این پژوهش گفت: این بررسی نشان می‌دهد که ممکن است اتصال مغز به نخاع، سال‌ها پس از آسیب نخاعی قابل بازگشت باشد؛ در نتیجه بیماران می‌توانند دوباره راه بروند، بایستند و بسیاری از توانایی‌های حرکتی خود را به دست آورند. این روش، عضلات را مستقیما شبیه‌سازی نمی‌کند بلکه شبکه عصبی نخاع را دوباره به کار می‌اندازد. این فرآیند نشان داد که حرکت دوباره بدن بیماران، با ترکیب شبیه‌سازی الکتریکی و آموزش بیمار ممکن است.منبع

بازدیدها: 108

پژوهشگران، ابزاری طراحی کرده‌اند که می‌تواند قسمت‌های جداشده را دوباره به یکدیگر متصل کند. این ابزار، یک رسانای سیلیکونی سه‌بعدی پوشیده از سلول‌های بنیادی عصبی است که در محل آسیب‌دیده کار گذاشته می‌شود و اتصالات جدیدی را میان عصب‌های باقیمانده برقرار می‌کند؛ در نتیجه، بیمار می‌تواند دوباره کنترل حرکت خود را به دست آورد. اتصال دوباره نخاع آسیب دیده، کار دشواری است اما پژوهشگران در حال حاضر، درمان‌های بسیاری را بررسی می‌کنند. ممکن است درمان ژنتیکی، بتواند به باز کردن بافت زخم و تولید دوباره سلول‌های عصبی کمک کند. در درمان های دیگر، محل آسیب دیده، به طور کامل کنار گذاشته می‌شود و فرستادن پیام‌ها از مغز با کمک رایانه یا ارسال بی‌سیم سیگنال‌ها به ابزاری که در قسمت پایین‌تر مغز کار گذاشته شده، صورت می‌گیرد. درمان جدید پژوهشگران، ترکیبی از هر دو روش مذکور است. آنها کار خود را با جمع‌آوری سلول‌های بنیادی پلوروپتوژن آغاز کردند. سلول‌های بنیادی پلوروپتوژن، نوعی از سلول‌های بنیادی هستند که از سلول‌های بنیادی بزرگسالان از جمله سلول‌های پوست و خون به دست می‌آیند. پژوهشگران پس از مهندسی زیستی این سلول‌ها، توانستند با روش چاپ سه‌بعدی، ابزاری از جنس لایه‌های قابل تغییر سیلیکون و سلول‌های بنیادی عصبی ابداع کنند. سپس، این ابزار در محل آسیب نخاعی کار گذاشته شد و رسانای سیلیکونی، سلول‌های بنیادی را تا زمانی که قادر به تولید عصب‌های جدید شوند، پرورش داد و سلول‌های آسیب ندیده را به هر دو قسمت جراحت، متصل کرد. این، نخستین بار است که سلول‌های بنیادی عصبی بزرگسالان، با روش چاپ سه بعدی و روی یک رسانای سه‌بعدی در آزمایشگاه تولید می‌شود. چاپ سه‌بعدی چنین سلول‌های پیچیده‌ای، دشوار است و دشوارترین بخش آن، زنده نگه داشتن سلول‌هاست. ما، چندین روش گوناگون را در فرآیند چاپ سه‌بعدی امتحان کردیم و موفق شدیم حدود ۷۵ درصد سلول‌ها را در طول فرآیند چاپ سه‌بعدی زنده نگه داریم و آنها را به عصب‌های سالم تبدیل کنیم. اگرچه این ابزار، هنوز روی بیماران یا حتی حیوانات آزمایش نشده اما بررسی‌های آزمایشگاهی نشان داده‌اند که عصب‌ها در سراسر کانال‌های رسانای سیلیکونی رشد می‌کنند و فعال هستند. پژوهشگران باور دارند این روش درمانی می‌تواند به بیماران کمک کند تا علاوه بر دوباره راه رفتن، دیگر توانایی‌های مهم خود را نیز به دست آورند. پژوهشگران می‌گویند: ما دریافتیم که ممکن است تقویت هر یک از سیگنال‌های زخم، بتواند به بهبود عملکرد بیماران کمک کند. هدف ما این است که بیماران مبتلا به آسیب نخاعی، علاوه بر توانایی راه رفتن، توانایی کنترل ادرار یا توقف حرکات غیرارادی پا را نیز به دست آورند. این تغییرات ساده، به بهبود بزرگی در زندگی بیماران منجر خواهند شد.منبع

بازدیدها: 87

دکتر فریدون لایقی، رئیس بیمارستان رفیده، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، اظهار داشت: بیماران مبتلا به آسیب نخاعی در ناحیه گردن، دچار فلج دست و پا می‌شوند؛ آسیب نخاعی این بیماران را هنوز نتوانسته‌ایم، درمان کنیم اما اعصاب محیطی (اعصاب بالا و پایین محل ضایعه) را پیوند زدیم و در نتیجه توانستیم حرکات دست را بازگردانیم. وی اضافه کرد: برای نمونه بیماری که هشت ماه پیش جراحی شده است، می‌تواند مسواک بزند، ویلچر را حرکت دهد و غذا بخورد؛ جراحی فقط بخشی از مجموعه درمانی این بیماران است و بخش عمده درمان برعهده تیم توانبخشی شامل متخصصان کاردرمانی، فیزیوتراپی، نورولوژی و روانپزشکی است.

رئیس بیمارستان توانبخشی رفیده تاکید کرد: بیماران آسیب نخاعی که بخشی از حرکات شانه و بازو را دارند اما حرکت دست ندارند، می‌توانند کاندیدهای خوبی برای انجام این پیوند باشند. شرط دیگر برای این بیماران این است که از زمان وقوع حادثه بیشتر از ۶ ماه تا یک سال نگذشته باشد. لایقی گفت: برای بیمارانی که به طور مثال پنج سال از زمان وقوع حادثه منجر به آسیب نخاعی آنان گذشته باشد، نیز می‌توان جابه جایی تاندون انجام داد تا برخی حرکات به حرکات دیگر تبدیل شوند و بتوانند انگشتان خود را خم کنند. فوق تخصص جراحی ترمیمی دست و اعصاب محیطی افزود: هرچند جراحی شاید سه ساعت بیشتر طول نکشد اما مجموعه اقدامات درمانی برای این بیماران به صورت شبانه روزی از هشت ماه تا یک سال زمان می‌برد و این بیماران باید روزی چهار ساعت تمرین کنند تا بازآموزی حرکتی لازم ایجاد شود.لایقی درباره هزینه‌های عمل پیوند عصب مبتلایان ضایعه نخاعی گفت: این عمل‌ها با توجه به اینکه دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی دولتی است، هزینه‌های مالی سنگینی ندارد.

رئیس بیمارستان توانبخشی رفیده خاطرنشان کرد: انجام اقدامات توانبخشی در فاصله زمانی ۶ ماه تا یک سال پس از وقوع حادثه نقش مهمی در بهبود بیماران ضایعه نخاعی دارد؛ آغاز اقدامات توانبخشی در این زمان می‌تواند از بروز عوارض ثانویه‌ای مانند عفونت ادراری، مشکلات تنفسی و زخم بستر جلوگیری کند.

وی تاکید کرد: اقدامی که برای ترمیم اعصاب محیطی در پیوند عصب بیماران ضایعه نخاعی انجام شده است، به معنی پیوند نخاع نیست و راه حل مناسبی برای پیوند نخاعی محسوب نمی‌شود؛ اکنون محققان در مراکز بین المللی در حال مطالعه روی این موضوع هستند اما به نتیجه قطعی و امیدوارکننده‌ای نرسیده‌اند.منبع

بازدیدها: 141