رفتار با تازه نخاعی

یکی از خوانندگان وبلاگ از من پرسید: پدرم تازه نخاعی شده و از اون وقت رفتارهاش خیلی پیچیده شده و ما نمیدانیم با او چه کنیم؟! آیا تو مشاور روانشناسی را می‌شناسی که ما پدر را نزد او ببریم؟!. جواب من به اوشان: این حالت برای همه به وجود میاد بخصوص برای کسانی که پدر هستند. خوشبختانه پدر شما از ناحیه‌ی کمر آسیب دیده و این آرزوی خیلی از نخاعی‌هاست، چون کمری‌ها نسبت به گردنی‌ها خیلی توانمدتر هستند. شاید اگر از این راه وارد بشین پدرتون اعتماد بنفسش را پیدا کنه، البته نباید زور تو کار باشه: برید از دکتر صابری وقت ویزیت بگیرید و پدر را ببرید جهت ویزیت اونجا چند ده نفر آدم نخاعی را خواهد دید با وضعیت‌هایی بسیار وحشتناک‌تر از خودش اونجا حالش حتما بهتر خواهد شد. نمیدانم پدر را عضو بهزیستی کردید یا نه اونها وسایل بهداشتی را میدن اگه بیمه نباشین بیمه هم میکنن و یه مستمری هم میدن البته اگه به مشاوره و روانشناس هم احتیاج باشه حتما چنین افرادی را دارن، مسافرت برای تغییر روحیه خیلی خوبه. اگه پدر اتول داشته براش یه اتول دنده اتومات بگیرید و سیستم دستی روش کار بگذارید، حتی میتونید یه موتور سه چرخ براش بگیرید. کتاب‌هایی در زمینه‌ی ایجاد حس رضایت‌مندی و شاد زیستن براش بگیرید. شعرهای خیام خیلی خوبن. ماهواره، ویدئو، نوار شجریان یا هر علاقه‌مندی که داشته برای پدر خوب خواهد بود. ویلچر حمام و توالت، تخت، ویلچر برای کوچه و خیابان و هموار نمودن راه برای با ویلچر توالت رفتن و اینکه پدر بدانند چطور باید بروند توالت(این بسیار مهم است). من روانشناسی را نمی‌شناسم که خاص ما نخاعی‌ها کار انجام بده اما در کل روانشناس خوب همه جا هست ولی باید بدانید که معمولا پدرها اونهم در سن بالا که فکر میکنم پدر شما سنش بالای ۵۰ باشد معمولا حرف کسی را قبول ندارند. تنها کسی که میتونه به او کمک کنه خود شما هستید: و برای این کمک شاید بهتر باشه که بقیه‌ی خانواده برن پیش مشاور تا ناخواسته بجای کمک، با تحکم و ترحم و یا خواست بیشتر از توان جسمانی و روانی شخص آسیب دیده، به او زیان نرسانید.

ته‌بندی: خوشبختانه کسی که این جواب را از من گرفت اهل تفکر بود و بعد چند وقت به من گفت: مشکل پدرم با بالا رفتن درک ما از شرایط پدر و تغییر رفتارمون حل شد.

بازدیدها: 103

۲راه‌ماشین‌سوار شدن‌و…

موقع ماشین سواری برای من راحت‌تره که روی صندلی جلوی ماشین بشینم، چون: درب جلو بزرگتر از درب‌عقب‌ه و برای داخل شدن راحت‌تره، جای پا هم در قسمت جلوی ماشین بازتره و تعادل و ثبات بدن در پیچ ها روی صندلی جلوی ماشین بیشتره. روش من برای داخل ماشین شدن اینه:) اول: ویلچرم را می‌برم کنار درب ماشین، دوم: پاهام را می‌گذارند درون اتول جلوی صندلی، سوم: از راننده می‌خواهم وقتی که من به طرف داخل اتول حرکت‌کردم دستش را بندازه زیر زانوم و پام را از ابتدای صندلی ماشین ردکنه، وگرنه پام اونجا گیرمی‌کنه. چهارم: دست راستم را روی داشبورد و دست چپم را روی پشتی صندلی میگذارم. پنجم: با هماهنگی با برادرم با یک حرکت (برادرم از پشت من را کمک
و به روی صندلی هدایت می‌کنه) به روی صندلی میرم. ششم: داخل ماشین و
روی صندلی
که رفتم، برادرم به من کمک می‌کنه تا لباس‌هام را مرتب کنم و بهتر روی صندلی مستقر شوم. پیاده شدن از ماشین :
اول: ویلچر را کنار ماشین می‌آورند. دوم: پاهایم را می‌گذارند روی زمین جلوی ویلچر، سوم: یک دستم را می‌گذارم روی ویلچر و دست دیگرم را می‌گذارم
روی درب ماشین و باز با حمایت برادرم با یک حرکت به روی ویلچر منتقل می
‌شوم. توی فیلم‌ها دیدم بیشتر معلول‌ها که توانایی حرکت بیشتری از من دارند برعکس من عمل می‌کنند. من اول پاهایم را تکان میدم ولی اونها اول تنشون را حرکت میدن. این بستگی به قدرت و قد و وزن و میزان کنترل و تعادل شخص به روی جسمش داره. روشی که برای افراد بسیار کم‌توان بکار برده میشه: این روش نیاز به یه تخته‌ی قوی و محکم و صاف و صیقلی داره به عرض یه کیبورد و به طول یه میز کامپیوتر (۶۰در۸۰) البته اندازش به خود شخص بستگی داره و استاندارش وضعیت خود معلول می‌باشد. این روش همون سرسره بازی‌ه بچه‌هاست. این تخته سطح‌شیب‌داری میشه برای بالا و پایین رفتن و نقل و انتقال معلول از ویلچر به هر جا و برعکس. طبیعیه که شخص معلول حداقل به کمک یه‌نفر نیاز داشته باشه. باتشکر از دوستانم در اسکاندیناوی که این راه را به من یاد دادند.

پاورقی: برای طرح اینترنت بترکونم رفتم اداره‌ی پست و یه صندوق پستی
گرفتم، آدرس پست هندلی من اینه: تهران– صندوق پستی : ۱۳۶/۱۳۸۹۵

نوشته هایی برای یک معلول قطع نخاع

مارال‌درنا ازدل‌زدگی‌زنا‌شویی‌گفته

پول شویی شنیده بودیم

بازدیدها: 1145