چند ماه پیش برنامهای از کانال یک پخش میشد که در مرکز کرمان تهیه شده بود، موضوع برنامه: زندگی زنانی بود که با جانبازان نخاعی ازدواج کرده بودند، بیشتر از بیست برنامه را من دیدم، در تمام برنامهها خانمها از زندگیشون رضایت کامل داشتند و همه میگفتند که عاشق شوهرشون هستند و اگر دوباره متولد بشن دوستدارند همین زندگی را داشته باشند، همه میگفتند ما شوهرمان را بخاطر وجود خودشه که دوست داریم نه بخاطر اینکه برای کشور و ملت جنگیده و الآن جانباز هسته. یه سوآل: شما میتونید تصور کنید چرا اون خانمها احساس خوشبختی و رضایت از زندگی میکردند؟. فعلا فکر کنید تا به جوابی نچندان عریض و طویل برسیم.
پایانه: یه چیزی میگم امیدوارم چیز شما نسوزهبابا بیجنبه دلت را گفتم من تا دوشنبه نیستم، یعنی هستم ولی لب دریای شمال، در این مدت اگه کسی کار واجبی داشت، نیازی به راهنمایی گرفتن از من نیست، روی قوطیش توضیح کافی و وافی هسته.
بازدیدها: 20