بدست

فرزندیعنی این

نمی‌دونم از کجا و از چی بگم. خرداد سال ۱۳۸۶مادر من در تصادف ماشین خودمان با اینکه کمربند ایمنی را هم بسته بود از مهره ۶و ۷گردن دچاره ضایعه نخاعی شد. مادرم عمل شد و مهره ها فیکس و نخاع آزاد شد. اما از گردن به پایین هیچ حس و حرکتی وجود نداشت. دکتر به ما گفت شاید تا آخر عمر مجبور به نگهداری فقط یک سر و گردن از مادرم باشیم. من که تکنسین برق بودم از کارم انصراف دادم و به پدر و برادرهام گفتم که پرستاری مادر رو برعهده می‌گیرم. خلاصه از همون روزهای اول کار من شروع شد: پرسش از دکترها و مقلات اینترنتی و فیزیوتراپ‌ها و تغذیه وخرید امکانات و….. تمام اینها برای این بود که مادرم حس کمبود نکنه آخه اون با خانمهای دیگه فرق داره، ایشان هم شاغل بود هم خودش یک مرد بود. اینم بگم که ما خانواده متوسطی هستیم، پدرم نظامی است و سال۱۳۸۳سرطان حنجره گرفت و همین
مادرم ۲سال پرستارش بود و الان پدرم صدا نداره و البته ضعیف هم است. دو سه ماهی گذشت و من همه چیز رو تحت کنترل داشتم، بارها به مادرم می‌گفتم که ناراحت نباش، من
تا آخر عمرم کنارت هستم. خدا را شکر که سایت بالای سر ماست، با وجود ضایعه نخاعی شرایط عمومی خوبی داری، آنقدر آدم مثل تو هست که مشکلات دیگه براشون پیش
آمده. تا اینکه به فکر این افتام که از لحاظ روحی هم مادر رو در سطح خوب نگه دارم. این کار
یکی از مشکلات ضایعه نخاعی‌هاست. اینجا بود که در جستجوی اینترنت با متن سرگذشت تو آشنا شدم. فکر کنم مرداد۸۶بود یعنی۳ماهی بود که مادرم آسیب دیده بود، خلاصه وقتی سرگذشت تو رو خوندم از آن یک پرینت گرفتم و بعنوان اولین داستان مستند  یک انسان آسیب نخاعی با تمام مشکلاتش اون رو برای مادرم خواندم. تا مدتی بازتاب خوبی داشت. چون مادرم برای دیگران تعریف می‌کرد که خدا را شکر من مشکل‌های دیگه ندارم از جهاتی شانس آوردم که دکتر خوب و پرستار خوب دارم و زخم بستر و …. ندارم. اما بعدها باز روحیه‌اش ضعیف شد که باز من با کارها و داستانهای دیگه سعی در بازپروریش داشتم  و البته موفق هم بودم. دیشب برای یک تحقیق باز به نت اومدم و لینک وبلاگت را دیدم، به وبلاگت آمدم و دیدم فعال هستی کلی حال کردم. آخه من هم آدم مثبت اندیشی هستم. الان اکثرا از من میپرسن که تو چطور ۱۴ماه است که در خانه هستی و احساس خستگی نمی‌کنی؟ و من در جواب می گویم: بخاطر اینکه من دارم با کارم لذت میبرم.  کمی از مادرم برات بگم: الان ۱۴ماه هست که آسیب دیده. با ورزشهای روزانه و تغذیه خیلی اندامش فرق نکرده. روحیه هم داره اما بعضی وقتا کم میاره که البته ما بهش حق میدیم. حس و حرکت نداره، بیشتر اوقات روی تخت است. سوزشهایی از داخل داره که خیلی عذابش میده گاهی براش غیر قابل تحمل میشه. کمی حس و حرکتش برگشته. مثلا دستاشو می‌تونه حرکت بده و یا آب بخوره. اما اگر بخواهیم در کل صحبت کنیم هنوز نمی‌تونه کاری برای خودش انجام بده. بعضی وقتا روی تخت یا روی ویلچر نشسته یا روی تخت یه پهلو است. بعضی وقتا کتاب می‌خونه یا رادیو گوش میده. عصرها بستگان به دیدنش میان. من هم که همیشه هستم، مگر برای خریدی نیم ساعتی بیرون برم،
که در حالت دراز کش تلفن پیش مادر است. من معتقدم تمام سعی ما باید آن باشد که انسان باشیم و انسانیت داشته باشیم، یک شعار خوب: محرومیت محدودیت نیست. من با همین شعار مادرم رو که حاظر نبود از خونه بیرون بیاد به خیابان و محل کار و  مهمانی بردم.

پسینه: یه روز بابام بهم گفت: مهرداد اگه من جای تو بودم تو از من مراقبت می‌کردی؟ گفتم باباجون چرا چیزی بگم که باور نکنی، چیزی را میگم که در راست گوییم شک نکنی: نه

بازدیدها: 95

Post Views: 446

یک دیدگاه برای ”فرزندیعنی این“

  1. متوجه نشدم!
    یئنی اگر پدرت مثل تع معلول شده بودند…
    نفهمیدم مهردادجان!؟
    تو که به این قشنگی داری از مادرت مراقبت میکنی، حالا اگر پدرت بودند نمیخواستی ازشون مراقبت کنی#thinking
    نمیدونم دیگه والللللللللا چی باید بگم!؟
    شاید من درست متوجه حرفت نشدم!

  2. تو امروز مشکوک میزنی مهرداد جان#tongue
    یا من نمیتونم درکت کنم!؟
    این گزارش که بلاگ خودته!؟
    —-
    اینجا بود که در جستجوی اینترنت با متن سرگذشت تو آشنا شدم….
    خواهش میکنم من را از چیجی در بیار
    #silly #flower

  3. سلام مهرداد عزیز
    از طرف من هم به این دوستمون آفرین بگو و ازش بخواه که هیچ وقت خسته نشه ! هیچوقت!
    و اما خود تو یادت باشه آدما تا در موقعیتی قرار نگیرند نمی تونند نظر بدن یا تصمیمی بگیرند!
    خود تو فکر می کردی اینجوری بشی؟؟ نه هیچوقت! اما حالا داری بهترین برخوردو با موقعیتت می کنی و این یعنی زندگی!
    اگه خدایی ناکرده ورق عوض می شد و خدایی ناکرده پدرت اینجوری می شد اونوقت باید می دیدی ازش مراقبت می کنی یا نه!
    به همین راحتی دل آدما رو نشکون!

  6. مطمئن نیستم اگه پسره جای مادرش بود مادرش اینقدر به فکرش بود و مطمئن نیستم اگه جا پدرت بودی ازش مراقبت نمیکردی ومطمئن نیستم که مطمئن هستم یا نه…#flower

  8. سلام آقا مهرداد عزیز
    امیدوارم که حالتون خوب باشه…خب از اینجور فرزندا زیاده….انشاالله که موفق باشن…آقا مهرداد اگر لطف کنید جواب ایمیل منو بدید ممنون میشم
    ببخشید زحمت میدم…
    در پناه حق همیشه سلامت و پایدار باشین#flower

  9. با سلام خدمت مهرداد عزیز
    با تشکر از تو و اینکه معنی درست زندگی کردن را با جاری بودن در زندگی به خوبی درک کرده ای . مرسی #applause

  13. سلام درسته فرزند یعنی همین که قدر زحمات پدر و مادرش رو بدونه …. اما من خیلی بچه بدی هستم #sad اذیتشون میکنم #sad این داستان خودت که نیست چون تو خودت مشکل داری اینو احتمالا یکی برات فرستاده درسته ؟؟؟؟

  15. اول از همه دی سی کن که بعدا به خاطر قبض تلفن مورد الطافت قرار نگیرم چون پست امروز طویل بادا..[تشویش]
    بقیشو بیا تو وبلاگم بخون….[نیشخند]
    جفت کردم فکر کردم این ماجرا مربوط به خودت هست..

  16. [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]
    [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

  18. سلام بابت اینکه دوستی به این خوبی داری وبابای به این ماهی بهت تبریک میگم . ای کاش دوست شما کارش راازدست نمیداد وساعتی که به کارمشغول بود پرستاری برای مادرش میگرفت وبقیه روزرابه مادرش خدمت میکرد.

  20. مهردادعزیز سلام
    من با نظر مرجان جان موافقم.موافقم که تا انسان در شرایط قرار نگیره نمیتونه نظری بده.مثلا همین خود ما قبل از اینکه دچار ضایعه بشیم اگر یک بیمار نخاعی میدیدیم میگفتیم اگر ما یک روز اینطور بشیم حتما خودمونو میکشیم یا از غصه میمیریم ولی حالا که دچار ضایعه شدیم بعد چند سال میبینیم که هنوز زنده ایم و با مشکل کنار اومدیم.
    واما در مورد این فرزند فقط میتونم بگم
    تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
    وجود نازکت ازرده ی گزند مباد
    سلامت همه افاق در سلامت توست
    شخص تو به هیچ عارضه دردمند مباد
    ودر مورد اون مادر عزیز مثل همه ی بیماران ارزوی بهبودی عاجل و کامل دارم.
    و در مورد سوزش مادر عزیز باید بگم من هم این مشکل را دارم ومیدونم که این سوزش ها خیلی خیلی زجر اورند بطوریکه در مورد من اصل بیماریم فراموش شده و زندگیم به ساز یک کلمه میچرخه سوزش من در صدد راه حلی هستم به محض اینکه به نتیجه رسیدم به این مادر عزیز خبر میدم.
    مهرداد عزیز ببخشید از پر حرفیمflower

  23. سلام خیلی زیبا بودممنون ازلطفتان [گل]
    عید بزرگ مبعث مبارک[گل]
    نورى ز طلوع روى سرمد آمد[گل]
    خورشید درخشنده ى ایزد آمد[گل]
    شد غنچه ى دیده شکوفا اینک[گل]
    چون بعثت حضرت محمد آمد[گل]
    التماس دعا[گل]

  25. مگه نمی فهمی جانبازنخاعی گردنی هستم رنگ سیاه را هم دوست دارم؟ تومردم راگول نزن من معلولم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  26. سلام اقا مهرداد منو یادتون هست؟ خیلی وقته بهت سر نزدم ازدواج و مشکلات خودش دیگه ……بگذریم .خدا قوت بده به اون فردی که از مادرش مراقبت میکنه .ببین خدا وقتی بنده ای رو بخواد نجات بده چیکار میکنه ….سخت ترین راه رو جلوش میذاره .بعضی موقع ها خدا میگه اروم بشین و فقط ببین.قرار گرفتن تو بعضی موقعیتها خیلی سخته و سخت تر از اون اینه که از قبل بخوای براش تصمیم بگیری.شما حرف راست رو زدی اما همیشه حرف راستی رو که باعث رنجش طرف بشه نباید زد .اون پدره .شاید توقع داشته حالا که دارن از تو مراقبت میکنن و تو میدونی چقدر زحمتشون میشه ‌ ..یه جورایی براشون تلافی کنی با چی؟ با همین یه جمله اره پدر حتما……#flower #flower #flower #flower #flower

  27. خدا اون پسر رو برای خانواده و مادرش حفظ کنه . به مادرش سلامتی بده.
    امیدوارم روزی بشه که همه بیماران شفا پیدا کنن#flower

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.