تیمی از محققین توانسته‌اند با استفاده از کیتوسان حامل نوروتروفین، میمون‌های رزوس مدل شده برای آسیب‌های نخاعی حاد را با موفقیت درمان کنند و منجر به ریکاوری عملکردی آنها شوند. کیتوسان یک پلی ساکارید مشتق از پوسته کیتینی میگوهای آب شیرین و سایر سخت پوستان است. این ماده با کاهش خونریزی و اثر ضد باکتریایی که دارد، کاربردهای پزشکی بالقوه‌ای پیدا کرده است و در بسیاری از مطالعات از آن به عنوان یک ناقل دارویی استفاده شده است. از طرف دیگر، نوروتروفین، یک فاکتور نوروتروفیک است که رشد و تمایز نورون‌ها و سیناپس‌های جدید را تحریک می‌کند. درمان و ریکاوری آسیب نخاعی به دلایل متعددی از جمله اثر مهاری سیتوکین‌های التهابی و سایر فاکتورها، بعد از بروز آسیب معمولا به سختی انجام می‌گیرد. محققین کیتوسان بارگیری شده را به درون یک فاصله سه سانتی متری از طناب نخاعی سینه‌ای نیمه برش خورده و تهییج شده میمون رزوس وارد کردند و این امر منجر به بازسازی شدید آکسونی شد. نشاندار کردن نورون‌های حرکتی قشری نشان داد که آکسون‌های حرکتی در مسیر قشری نخاعی نه تنها به جایگاه آسیب و درون زیست مواد وارد می‌شوند، بلکه در امتداد ناحیه آسیب یک سانتی متری و به درون ناحیه دیستال طناب نخاعی رشد کردند. از طریق ترکیب تصویربرداری‌های پیشرفته، الکتروفیزیولوژی، تجزیه و تحلیل رفتار حرکتی، این محققین نشان دادند که کیتوسان با مهار سلول‌های التهابی و فراخواندن سلول‌های بنیادی عصبی اندوژن برای تکثیر و تمایز به شبکه‌های عصبی منجر به ریکاوری عملکردی حرکتی و حسی می‌شود. از آنجایی که این میمون‌ها و انسان‌ها، ژنتیک و فیزیولوژی مشابهی را نشان می‌دهند، این روش احتمالا قابل کاربرد برای ترمیم آسیب نخاعی انسانی نیز خواهد بود. منبع

بازدیدها: 148